’Eldorado’ is een kostelijke zwarte komedie uit Wallonië, het Belgische achterland dat eerder de gebroeders Dardenne voortbracht, en nu met Bouli Lanners over een van de grootste komische talenten blijkt te beschikken.
Lanners maakte een paar jaar geleden al een voortreffelijk speelfilmdebuut met ’Ultranova’, waarin Wallonië – in al zijn bizarre blubberigheid – wel wat weg had van een sciencefictionlandschap, bevolkt door kleine, droefgeestige lieden. In ’Eldorado’ speelt het Belgische landschap opnieuw een hoofdrol – zoals het hoort in een goede roadmovie.
Vergeet even de Waalse misère van de gebroeders Dardenne. In ’Eldorado’ vangt Lanners het schilderachtige Belgenland in glorieus ’cinemascope’. We zijn in de Oostkantons, bij de Duitse grens, en in de Hoge Venen, het grootste en oudste natuurpark van België. Hier treffen we twee mannen in een babyblauwe Chevrolet stationcar, bouwjaar 1979.
Geleverd door Filmtrailer.com ]]>
De bestuurder van de Amerikaanse slee heet Yvan, en wordt in afgeknipte spijkerbroek en met dikke baard en buik gespeeld door Bouli Lanners zelf. Naast hem zit Elie, de lange, slungelige dief die door Yvan op heterdaad is betrapt tijdens een inbraak in zijn woning. In plaats van de drugsverslaafde inbreker uit te leveren aan de politie, vat Yvan sympathie voor hem op, en besluit hij hem naar zijn ouders te brengen. Zo begint een bizarre tocht zuidwaarts met de Waalse Laurel & Hardy, geïnspireerd op echte gebeurtenissen die de regisseur met een inbrekersduo uit Luik meemaakte.
Uit een mengeling van stomme en trieste situaties weet Lanners een vreemdsoortige melancholie op te roepen. De prachtige landschapsfotografie van Jean-Paul de Zaeytijd en de lyrische soundtrack (met veel gitaren, en een mooi lied van de Vlaamse zangeres An Pierlé) versterken het gevoel van tristesse, terwijl er tegelijk onbedaarlijk kan worden gelachen om de fijnste droge humor.
Lanners, die in Cannes drie prijzen kreeg en een vijftien minuten durende staande ovatie, kijkt met medeleven en een volkomen originele blik naar zijn losers. Zie de man die zijn haar aan het dak van zijn auto plakt om te voorkomen dat hij in slaap sukkelt. En als Yvan en Elie met pech in de berm staan, zien we dan niet opeens de paardenslager uit Gaspar Noé’s dood & verderf-cinema opdoemen? Lanners is een meester van de onverwachte situatie. Met kostelijke, droogkomische sketches stelt hij continu onze verwachtingen op de proef, tot we bij een Belgisch moestuintje ook opeens in huilen kunnen uitbarsten.
Het zou alleraardigst zijn als het Filmmuseum naast ’Eldorado’ ook ’Louise-Michel’ zou vertonen, de nieuwe anarchistische komedie van het duo Kervern & Deléphine, waarin Bouli Lanners een hoofdrol speelt als mesjokke hitman.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.