Tom Pintens zaait ’heerlijke’ verwarring

Met zijn collega Spinvis toert de Vlaamse singer-songwriter Tom Pintens door Nederland. Hij heeft zojuist zijn tweede album gemaakt, Winter Maakt Ons Vrolijk. Teksten over de hardheid en eenzaamheid van het leven, op haast vrolijke muziek.

Met klem benadrukt Tom Pintens dat hij niet de Belgische Spinvis is. Echt niet! De vergelijking tussen de twee wordt hem iets te vaak gemaakt. En dat is niet zo gek; beiden bedienen zich van knip- en plakmuziek, absurde teksten over absurde mensen en allebei zijn ze in het bezit van een stem die fluisterzacht je oren streelt. Nu hij samen met Spinvis op een Nederlandse toernee is, kan hij er niet langer omheen. „Allez, ik zie wel een kleine vergelijking, we zijn beiden muzikant.”

Vorig jaar besloot gitarist en pianist Tom Pintens dat hij klaar was met de populaire Belgische band Zita Swoon. Na vijftien jaar ging hij zijn eigen weg, wat resulteerde in zijn titelloze debuutalbum. Op deze plaat liet Pintens zijn kennen en kunnen met software horen. Het album is voornamelijk tot stand gekomen dankzij de computer. Nu is er Winter Maakt Ons Vrolijk, een plaat met dezelfde kleine liedjes maar ditmaal vervaardigd met echte instrumenten. En een echte band. „Ik ben toch meer traditioneel ingesteld”, zegt de Antwerpenaar. „Het was heel leuk om te experimenteren met computerdeuntjes, maar ik hou van spelen op echte instrumenten en met echte mensen.”

Pintens maakte met zichzelf de afspraak dat de plaat in drie weken klaar moest zijn. „Ik kan blijven priegelen en sleutelen aan de nummers. Aan de andere kant wilde ik geen vakidioot worden. Ik miste de authenticiteit in de nummers. Het hoeft niet ’af’ te klinken. Dus je hoort op de plaat ook hoe ik mij bijvoorbeeld verslik. Ik vind dat prachtig. Het was voor mij wel spannend om te zingen op deze plaat. Met al die akoestische instrumenten hoor je mijn stem luid en duidelijk. Dat was wel even wennen.”

De teksten zijn afkomstig van zijn vriendin, Ellen Schoenaerts, die ook verantwoordelijk was voor de absurdistische woordenbrij op zijn eerste album. „Het kost haar minder moeite om mijn teksten te schrijven. Bovendien vind ik het leuker klinken als zij ze schrijft. En ik leer nog eens iets over mezelf. Niet dat alles op mij of op ons van toepassing is. Ik heb geen zin om de vuile was buiten te hangen. Ook al is deze vaak erg schoon.”

Op Winter Maakt Ons Vrolijk horen we niet zulke vrolijke types voorbijkomen als de weemoedige Loesje. Een jong meisje dat vraagtekens zet bij alles wat er om haar heen gebeurt. We leren een verliefd maar blut stelletje kennen (’ook al hebben we geen geld, ik zal je nooit verkopen’) en ook is daar weer die droeve Simon. Een bekend personage van het eerste album. Daar ging het al niet goed met Simon. Maar nu is de man helemaal de weg kwijt. „Het is mooi om die teksten over de hardheid en eenzaamheid van het leven te zingen op heel melodieuze en haast vrolijke muziek,” legt Pintens uit over het scherpe contrast tussen teksten en muziek. „Dat zaait een heerlijke verwarring.”

„Of ik mijn eigen muziek goed vind? Ach, ik kan dat echt niet zeggen. Het is die Vlaamse bescheidenheid waar ik mee kamp. Natuurlijk zou ik vanaf de nok van het dak willen schreeuwen dat mensen naar mijn nieuwe plaat moeten luisteren. Maar dat werkt niet. Mensen moeten het toch zelf ontdekken.” En daarom gaat de singer-songwriter nu de boer op met de man met wie hij ongewild in een hokje wordt geplaatst, Spinvis. „Ha, natuurlijk ga ik dat doen. Zijn werk is ook erg goed. Maar ik heb ook flink zin om lawaai te maken. Ik wil luid en duidelijk zijn.”