Onderduikkinderen Anne en Zef overwinnen de dood

Zef en Anne zijn twee kinderen die na hun dood verliefd op elkaar worden. Beiden zaten ze tijdens hun leven ondergedoken.

Zef en Anne zijn twee kinderen die na hun dood verliefd op elkaar worden. Beiden zaten ze tijdens hun leven ondergedoken. Anne Frank in het Amsterdamse Achterhuis en Zef Bunga in Albanië, op de vlucht voor de bloedwraak van zijn dorpsgenoten. In ’Anne en Zef’, de eerste voorstelling van de gefuseerde jeugdtheatergezelschappen Huis aan de Amstel/ Wederzijds, komen hun levensverhalen samen.

Anne is een eigenwijs en intelligent meisje, net zoals in haar dagboek dat zij tijdens de voorstelling afschrijft. Zij weet dat ze wereldberoemd is en Zef vindt het een eer om haar te ontmoeten. Spelenderwijs vlechten zij hun herinneringen ineen. Ze lachen samen, zoeken troost bij elkaar en maken grappen over de familie van Zef, waar de kinderen in de zaal onbedaarlijk om moeten lachen. Hun ontluikende verliefdheid biedt dan ook een dankbaar tegenwicht aan de terugblik op hun levens.

In de monologen van Anne is de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog samengebald tot een compacte bom van ellende, die emotioneel haast niet te bevatten is. Actrice Laura de Boer doet dat heel mooi, ze spreekt haast monotoon in ritmische teksten zonder expressie. Alsof het verhaal een verlammende uitwerking heeft op het meisje dat het allemaal zelf heeft meegemaakt.

Haar vriend Zef, een springerige rol van Floris Verkerk, blijft energiek en levenslustig. Aan het begin van de voorstelling zien we hem in een terugblik op een groot projectiescherm door de Albanese bergen wandelen. Hij hield het niet langer uit tussen de vier muren van zijn huis maar zijn vrijheidsdrang kwam hem duur te staan. Een man schoot Zef dood, omdat Zefs broer de moord op hun oom heeft gewroken en vervolgens is gevlucht. Dat moet nu eenmaal volgens de Kanun, de oude volkswetten die tot een keten van geweld leiden.

Schrijver en regisseur Ad de Bont geeft de bloedwraak in Albanië meer ruimte dan de Holocaust, die haast in vogelvlucht wordt beschreven. Daarover krijgen de kinderen in de zaal in korte tijd veel informatie, die zij misschien niet altijd even goed kunnen plaatsen. Toch valt het verhaal van Anne emotioneel goed op zijn plek. In de schoot van de warme Albanese familie, die op het toneel tot leven komt, is het meisje niet meer alleen. Zij zingen en dansen op meeslepende muziek, springen heen en weer tussen verleden, heden en toekomst of vertellen elkaar een chaotisch sprookje. En plotseling, op een moment in de voorstelling dat je het eigenlijk niet verwacht, springen de tranen je in de ogen.

’Anne en Zef’ geeft het dagboek van Anne Frank een actuele lading. Het is de eerste voorstelling van een veelbelovend drieluik in het kader van Amsterdam Wereldboekenstad.