’Dit boek heeft een lange geschiedenis. In 2002 is het verschenen in Zuid-Korea, het jaar dat Hiddink als coach van het Koreaanse elftal heel ver kwam op het wereldkampioenschap dat toen in dit land en in Japan werd gespeeld.
Er werd destijds zoveel over Hiddink geschreven, en ook zoveel onzin, dat ik dacht: ik moet toch een wat realistischer beeld van hem geven. Ik woonde sinds 2000 met mijn gezin in Korea, ik sprak de taal inmiddels en kon als Nederlander goed aangeven wat zijn achtergronden waren.
Vier jaar later is het boek in Australië gepubliceerd, Hiddink was toen coach van het nationale elftal van dat land. In 1998 kwam het in Rusland uit, Hiddink was op dat moment dáár de bondscoach, we weten er alles van, want Rusland heeft die zomer Oranje uitgeschakeld op het EK in Oostenrijk en Zwitserland. Ik ken Rusland goed, want ik heb in de jaren negentig in Moskou gewoond, in de wilde Jeltsin-jaren, ik studeerde er Russische literatuur.
En nu verschijnt het boek dus voor het eerst in Nederland. Ik heb het in het Engels geschreven, en heb het ook steeds in die taal aangevuld. Merkwaardig hoor, om nu mijn eigen boek in het Nederlands vertaald te zien. Ik heb natuurlijk regelmatig met de vertaler overlegd. Nee, ik had het niet zelf in het Nederlands kunnen schrijven. Ik beheers m’n moedertaal nog steeds uitstekend, daar niet van, maar ik ben al dertig jaar weg uit Nederland. Een taal is een levend organisme, die verandert voortdurend, mensen praten nu op een andere manier dan in de jaren tachtig.
Deze biografie is volgens mij interessant voor voetballiefhebbers, maar niet alleen voor hen. Ik heb geprobeerd het voetbal en Hiddink in een bredere context te plaatsen, tegen de achtergrond van de landen waar hij gewerkt heeft, en waar ik zelf gewoond heb. Voetbal is meer dan een kijksport, het heeft een sociale, filosofische en culturele betekenis, dat loopt van land tot land uiteen, en juist die internationale verschillen maken het voor mij zo interessant. Al deze elementen geven volgens mij aan dit boek een meerwaarde, boven de biografieën van Hiddink die de komende tijd nog gaan verschijnen.
Om twee redenen vind ik hem een fantastische coach.. Ten eerste vanwege z’n mensenkennis: Hiddink is qua psychologisch inzicht onovertroffen, hij heeft een manier van omgang met mensen, met spelers, die ik bij vrijwel geen andere trainer zie, hij kruipt bij wijze van spreken bij hen onder de huid. Spelers houden gewoon van hem, ze vinden ’m geweldig, het is een feest om met hem samen te werken. Ze weten dat hij de baas is, maar hij is niet arrogant. En ten tweede is Hiddink strategisch ook ongelooflijk sterk. Hij weet op een hele knappe manier een team op te bouwen, het is een bepaalde techniek die maar weinig trainers verstaan.
Het is niet makkelijk om negatieve punten aan te wijzen. De man heeft zoveel bereikt, het succes spreekt voor zichzelf. Een zwakke kant is misschien dat Hiddink zichzelf soms wel eens overschat. Toen hij coach van Rusland was, nam hij er even de Engelse club Chelsea bij, dat had-ie niet moeten doen. Als hij wat meer tijd aan Rusland had besteed, dan was dat land ook van de partij geweest op het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Maar de Russen zijn uitgeschakeld door de Slovenen. Dat verlost mij trouwens wel van een dilemma. Als Hiddink met zijn ploeg tegen Nederland speelt, weet ik nooit voor welke kant ik moet kiezen. Nu kan ik tijdens het WK helemaal voor Oranje gaan.’
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.