’Mijn hele leven was er een boek dichtbij’ Wouter van Oorschot

Wouter van Oorschot (58), uitgever.

Las u als kind al?

„Ik weet vrijwel zeker dat ik geen dag van mijn leven géén boek in mijn nabije omgeving heb gehad. Ik las bij wijze van spreken alles en overal, en mijn ouders waakten er zorgvuldig voor dat ik lezen ook maar óóit met tegenzin zou associëren.”

Welke jeugdboeken zijn u bijgebleven en waarom?

„Tot mijn tiende vooral boeken van Annie M.G. Schmidt, Dick Laan, Jaap ter Haar, Hergé.

Na mijn tiende ondermeer ’Keessie Oranje’, ’De wonderbaarlijke avonturen van Bram Vingerling’, ’Hoe de Katjangs op de kostschool van Buikie kwamen’, ’Rob en de stroper van Tjot-Idi’, ’De ondergang van de Dakota's’. Mijn favoriete Kuifjes waren ’Het geheim van de Eenhoorn’, en ’De juwelen van Bianca Castafiore’; mijn favoriete Lucky Luke weet ik niet meer; mijn favoriete Robbedoes en Kwabbernoot waren ’Het nest van de marsupilami's’ en ’De Z van Zwendel’. Asterix deed me niets.

Is er een boek dat u gevormd heeft?

„’Keessie Oranje’, ’Rob en de stroper van Tjot-Idi’ en ’De ondergang van de Dakota's’, maar ’Kees de jongen’ wel op een heel speciale manier: veel toeristen die langs de Amsterdamse grachten wandelen raken namelijk in de war over waar zij nu eigenlijk zijn en waar het stadshart is, maar ik kan ze in een mum van tijd uitleggen hoe zij de plaats waar ze staan op hun kaart kunnen conformeren aan de windrichting, en heb velen daar al heel gelukkig mee gemaakt. Ik verklap niet hoe, maar dat idee is voor de gemeente Amsterdam wel te koop, haha. ”

Zijn jeugdboeken bepalender voor een mens dan volwassen boeken?

„Dat is een open deur vraag, waarop het antwoord niettemin ’nee’ moet luiden. Het kan zijn dat je naarmate je ouder wordt minder snel onder de indruk raakt van welk boek ook, maar waar staat dat ’snel’ of ’vroeg’ het sluitende criterium moet zijn? Voor de ’schok der herkenning’ ben je nooit te oud.”