Willem Nijholt (1934) is acteur, zanger en jurylid van de Avro-show ’Op zoek naar Mary Poppins’.
Hoe is uw kast ingedeeld?
„De genres staan door elkaar heen, maar ze staan wel op alfabet. Boven en in mijn huis in Frankrijk staan ook boeken. In Frankrijk bewaar ik alles van mijn lievelingsauteur, Gore Vidal.”
Loopt u eens door deze boekenkast.
„Links bovenaan staat allereerst veel over film en toneel, dan komt poëzie, zoals werk van Homerus en Hans Lodeizen, en dan de biografieën en de brieven. Brieven vind ik leuk om te lezen. Interessant om te weten wat die mensen van elkaar denken. Verderop staat anderhalve meter Reve, Hella Haasse staat er, Willem Brakman - wat kon die man in prachtig Nederlands schrijven trouwens. Vlekkeloos en divers, waar zie je het nog? Dan het ’Verzameld werk’ van Elsschot, Multatuli, uiteraard en natuurlijk Louis Couperus. Die lees ik graag hardop. Noel Coward heeft ook een apart plekje bij mij. Die is satirisch en maatschappijkritisch. Ik heb alles van hem. Ga ik te lang door? Dan moet u het zeggen, hoor.”
Dan zeg ik het.
„Voor Amerikaanse schrijvers na de Eerste Wereldoorlog heb ik een zwak, gedichten ben ik dol op. De duizend sonnetten van Jan Kal, daar kan ik dagelijks in lezen. Jonge debutanten probeer ik ook wel te lezen, maar dat valt me meestal niet mee. Van de relatief nieuwe schrijvers vind ik Rascha Peper wel erg goed. Die wordt onderschat.”
Waar leest u?
„In bed. Gordijntjes dicht, donkere kamer, heel zacht muziekje misschien. Hoewel, eigenlijk ook dat niet eens. Het moet stil zijn.”
Wat komt uw kast niet in?
„Heleen van Royen en Kluun behoren tot de milieuvervuiling. Kluun! Ik was eens op reis op een boot en op die boot zag ik hele volksstammen Kluun zitten lezen. Dan denk ik: Hoe bestáát het! Er is zoveel moois en we leven zo kort.”
Doet u wel eens boeken weg?
„Dat kun je een boek eigenlijk niet aan doen. Een goed boek, dat is een beetje je leven. Daar zeg je tegen: ’Ha, vriend, ben je er weer?’”
Tegen welk boek zegt u dat het liefst ?
„ ’De berg van licht’ van Couperus’, ’Een nieuwer testament’ van Hella Haasse en ’Vrouwenkamp op Java’ , dat door een eenvoudig mens is opgeschreven. Maar daardoor zo treffend. Wacht!”
Ja?
„Erik Vlaminck. Even opschrijven, hoor. Heel mooi.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.