Rob de Wijk ’Vooral geen oorlogsboek’

Rob de Wijk (1954) is directeur van het Den Haag Centrum voor Strategische Studies (HCSS), hoogleraar Internationale Betrekkingen aan de Universiteit van Leiden en columnist van deze krant.

U leest vast nooit een roman.

„Toch wel. Maar daar kom ik alleen aan toe als ik in het vliegtuig zit of in mijn tweede huis in Frankrijk. Ik heb bijvoorbeeld net het eerste deel uit van de ’Milleniumreeks’ van Stieg Larsson. Die vond ik wel aardig. De andere twee delen ben ik ook van plan te gaan lezen.”

Hoe ziet uw boekenkast er uit?

„Het is een zwarte kast en hij staat propvol met boeken. Ik heb nog twee werkplekken en daar is het al niet anders. Totaal zal het zo’n honderd meter boekenplank zijn.”

Hoeveel boeken leest u nu per jaar?

„Tussen de zestig en zeventig. Maar het zijn niet alleen boeken, het zijn vaak ook rapporten die ik lees. Je kunt wel zeggen dat het grootste gedeelte van mijn werk bestaat uit lezen.”

Is dat niet saai?

„Nee, ik vind dat nooit saai. Dat komt omdat de wereld sinds de val van de Muur voortdurend verandert. Dat maakt mijn werk alleen maar boeiender. Ik weet ook van tevoren wat ik ga lezen. Als ik naar Frankrijk vertrek gaat er een kistje mee in de auto met daarin een stuk of vijftig boeken.”

Noemt u eens wat belangwekkende titels?

„Dan belanden we bij de standaardwerken op mijn vakgebied. De boeken over Europa van de Britse historicus Norman Davies, maar ook recenter werk; Michael Klare met ’Rising Power's, Shrinking Planets’ en ’The New Asian Hemisphere: The Irresistible Shift of Global Power to the East’ van Kishore Mabubani. Dat zijn wel drie hele voorname boeken. Buiten het werk om zijn het eerste boek van Donna Tartt en de boeken van W. F. Hermans favoriet.”

Welk genre komt uw boekenkast niet in?

„Sciencefiction. Dat vind ik ongeloofwaardig en snel gedateerd. Dat geldt voor zowel sciencefiction films als boeken. En met oorlogsboeken heb ik ook niks.”

Wat zegt u nu?

„Dat ik met oorlogsboeken niks heb. Mensen denken vaak dat ik kasten vol boeken over oorlogen en wapentuig heb, maar dat is niet zo. Als ik daar iets over moet zeggen, dan moet ik het echt opzoeken. Het is ook mijn vak niet. In mijn vak draait het niet om veldslagen uit het verleden of bepaalde types tanks. Het draait om strategie, tactiek en politiek.”