Een olijk ordinaire Kidman

recensie Als je als westerse man geen vrouw kunt vinden, dan kun je altijd nog een internet-bruid uit het voormalige Oostblok halen. Zo komt in 'Birthday girl' de Britse John (Chaplin) tegenover de Russische Nadia (Kidman) te staan. Maar hij krijgt snel spijt van zijn bestelling.

'From Russia with love' luidt de obligate naam van het bemiddelingsbureau dat de verlegen bankbediende een hoog opgeleide, vloeiend Engels sprekende Russin belooft. Maar vervolgens blijkt het kantoor onbereikbaar wanneer John opgescheept zit met een zwijgzame jongedame die onafgebroken rookt en seksueel nogal assertief is.

'Birthday girl', de tweede film van de Britse Jez Butterworth ('Mojo'), die samen met broer Tom het script schreef en broer Steve liet produceren, begint als een bizarre komedie rond het mysterie genegenheid. John is aanvankelijk de wanhoop nabij met een huisgenote die geen woord Engels spreekt. Maar gaandeweg, vooral wanneer ze elkaar eenmaal in de slaapkamer hebben gevonden, ontstaat er een bijna magische sfeer die, zo zonder verbale communicatie, intiem en eigenlijk zelfs gezellig is. De mooiste momenten doen soms denken aan het lyrische 'Kráva' van de Tsjechische Karel Kachyna, rond een contactgestoorde jonge boer die stilzwijgend iets begint met een meisje uit het dorp.

Het verhaal slaat een voorspelbaarder weg in met de komst van twee vage 'neven' van Nadia die onverwacht het huisje in St. Albans (een Londens voorstadje waar de familie Butterworth zelf vandaan komt) binnenvallen. Het tweetal, patserig gekleed en luidruchtig, creëert precies de hoeveelheid ellende die je bij hun eerste aanblik al verwacht. Dat neemt niet weg dat 'Birthday girl' tot het einde een vermakelijke film is. Maar dat heeft minder te maken met onverwachte wendingen in het scenario dan met de sympathieke acteurs. Workaholic megaster Kidman, die de wereld blijf verrassen in zeer uiteenlopende films ('Eyes wide shut', 'Moulin rouge' en 'Los otros', om maar een paar recente titels te noemen) heeft zichtbaar plezier in een rol die haar waarschijnlijk geen dik salaris maar wel olijk ordinaire outfits en een hele serie geestige bondage-scènes oplevert. De energieke Franse Kassovitz en Cassel (respectievelijk de schrijver-regisseur en hoofdrolspeler van de gelauwerde 'La haine'), blijken genoeg te hebben aan een spoedcursus Russisch om te kunnen overtuigen als op het oog vrolijke drinkers die zelfs een zak aardappels een ongemakkelijk gevoel zouden geven. Maar het is vooral de Britse Chaplin, in de minst spectaculaire rol van een gesloten, brave kantoorman die onder alle omstandigheden onkreukbaar blijft, die 'Birthday girl' van grappige en tedere momenten voorziet.