Een niet zo slimme dorpsjongen met een pistool op zak

recensie Bart Jongevos is 28. Hij woont in het dorp waar ook zijn ouders en grootouders zijn opgegroeid en het ziet er niet naar uit dat hij het ooit zal verlaten. ,,Ik fiets tot het dorp ophoudt en daarna fiets ik terug.' Hij is nog steeds verliefd op een klasgenote van de lagere school. Als zij gaat trouwen met een andere klasgenoot uit die tijd probeert hij dat te voorkomen. Gelukkig is hij in de leer geweest bij zijn opa, een oud-verzetsheld. Het pistool dat hij van hem heeft gekregen zou wel eens goed van pas kunnen komen.

Peter Middendorp bouwt in zijn debuutroman 'Noordeloos' de spanning goed op en houdt die ook tot het einde toe vast. De ongevaarlijke, en niet al te slimme hoofdpersoon gaat steeds meer de trekken vertonen van een psychopaat. Aanvankelijk kun je nog wel om hem lachen, maar het boek wordt steeds tragischer en wranger. ,,Dit is mijn moeder. Ze heeft een opgezet gezicht. Als je de rode sprei met een ruk wegtrekt, word je bijna misselijk. Een mager velletje houdt haar botten op hun plaats. Anders zou je een viltstift pakken om de boel te nummeren.'

Een opvallend boek is 'Noordeloos' niet. Voor de duur van de roman werd ik erdoor gegrepen, maar ik denk niet dat ik me er over een maand nog veel van kan herinneren. ,,Als je te hoog klimt, schudt God je uit de boom', zegt Barts moeder tegen zijn zoon. Het is alsof Middendorp deze raad ter hand heeft genomen. Het heeft een degelijke roman opgeleverd waarmee Middendorp laat zien dat hij in staat is een goed verhaal te vertellen. En dat is natuurlijk al heel wat.