De sterren van de hemel

recensie Alweer een nieuwe muzikale ster aan het firmament. Nikolaj Znaider, de in Denemarken opgegroeide Pools-Israëlische 26-jarige violist, stapt met zijn tweede cd zo in de voetsporen van Maxim Vengerov en Vadim Repin.

In Gramophone sprak hij over de muzikale ontwikkeling die hij heeft doorgemaakt. Zijn leraar Boris Kuschnir leerde hem dat hij zich bewust moest zijn van de betekenis en plaats van iedere noot en iedere muzikale lijn. Dat betekende keihard werken en vooral nadenken over wat hij deed tijdens het spelen. Wie erbij was toen hij vorig jaar als solist optrad bij het Concertgebouworkest, herinnert zich ongetwijfeld zijn expressieve en zelfverzekerde spel in Glazoenovs vioolconcert. Dit concert is het meest opmerkelijke op zijn nieuwe cd. Prokofjevs tweede vioolconcert (luister naar het prachtige begin van het tweede deel) en Tsjaikovski's 'Méditation' mogen er ook zijn, maar bij Glazoenov lijkt Znaider zich het meest betrokken te voelen. Het prachtig lyrisch gespeelde begin van het eerste deel doet je de adem inhouden en het tweede, ouderwets romantische deel is ronduit betoverend. Er zijn veel violisten met een goede techniek en een mooie klank, maar wat Znaider bijzonder maakt is dat hij een muzikaal verhaal vertelt dat net iets meer boeit én toch oprecht overkomt. Met de uitstekende begeleiding door het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks onder leiding van Mariss Jansons speelt Znaider de sterren van de hemel.