Robin leeft in het pré-Pokémon-tijdperk

recensie ,,Nog vier nachtjes slapen en dan ... is Robin jarig.'' Sjoerd Kuyper vertelt in zijn nieuwste voorleesboek over de aandoenlijke kleuter Robin wat er allemaal gebeurt in de dagen en niet te vergeten de nachten voordat hij vijf wordt. Kuyper zoomt in op herkenbare kleuterbelevenissen thuis en op school, waarbij de aanstaande verjaardag de rode draad vormt. In drieëntwintig korte hoofdstukken lezen we onder andere over bloemen plukken voor de juf, maar ook over vieze liedjes zingen in de klas. Verder is er de nodige aandacht voor Robins twee grote liefdes: de een jaar oudere Nellie en Knor, het roze pluchen varkentje waarmee Robin lief en leed deelt.

Deze miniverhaaltjes zijn alledaags, maar toch bijzonder; gevoelig, maar niet sentimenteel. Kuyper wekt de indruk ze naar het leven getekend te hebben. In dit geval naar het leven van een zachtaardig, lief en fantasierijk jongetje dat samen met zijn vader en moeder en babyzusje Suze in een dorp woont. De wereld die in 'Robin is jarig' wordt geschetst, is harmonieus en veilig. De ouders houden zichtbaar veel van elkaar en van hun kinderen. Voorbeeldig wordt er bijvoorbeeld gere ageerd als Robin 's nachts in zijn bed geplast heeft. Natte lakens worden snel weggewerkt en moeder verlicht de schaamte. Volgens haar plassen volwassenen namelijk ook wel eens in bed.

In dit idyllische gezin zijn er wel regels, maar al te strikt wordt daar niet naar geleefd. De rolverdeling tussen de ouders is klassiek: de vader is wat strenger en sneller aangebrand dan de toegeeflijke, begripvolle moeder. Ze is bijvoorbeeld helemaal niet kwaad als Robin in de laatste nacht voor zijn verjaardag 's nachts al een cadeautje heeft uitgepakt.

Deze lieve moeder bezit ook de gelukkige eigenschap om in fantasiespelletje met Robin kleine ongelukjes weg te werken. Als de verjaardagszenuwen Robin dusdanig de parten spelen dat hij 's ochtends vroeg tegen de afspraak in al uit zijn bed komt, stelt moeder voor dat ze alles zullen herhalen. Een speelse reparatie met andere woorden van wat er mis is gegaan. Robin mag nu even papa en mama meehelpen om straks in bed verrast te worden met taart en cadeautjes. Ook mag Robin als hij schoolziek is thuisblijven van papa, nota bene een onderwijzer. Moeder vindt dat zelfs heel gezellig. Uit niets blijkt dat ze buitenshuis een baan heeft waardoor Robins schoolziekte alleen maar lastig zou zijn.

Dit knusse gezinsleven zouden we eerder met de jaren vijftig of misschien zestig associëren dan met de jaren negentig of 2000. De aanwezigheid van een kolenkachel in huis en de ouderwetse namen van sommige personages, bevestigen het vermoeden dat Robin in het pre-Pokémon en -Kindernettijdperk opgroeit. Maar verder is er weinig dat deze verhalen dateerbaar maakt. Hun tijdloosheid danken ze ongetwijfeld aan het feit dat de belevenissen van Robin van alle tijden zijn. Welke kleuter zit bijvoorbeeld niet met spanning zijn verjaardag af te wachten? Vooral de verhalen in 'Robin is jarig' die aan de grote dag en de nacht daarvoor gewijd zijn, zijn echte juweeltjes. Beeldend en levendig beschrijft Kuyper Robins emoties, zijn blijdschap over de mokkataart met de brandende kaarsjes en zijn opwinding over de glimmende pakjes. Maar het onbetwiste hoogtepunt blijft voor de kleine jongen wel het cadeau uit de 'Gouden Boekjes-reeks' over een jongetje en een veerboot. De woeste golven en de zeemeeuwen op de kleurige plaatjes laten Robin even de hele wereld om zich heen vergeten. Daar kan later op de dag, alleen nog maar het bezoek van opa en oma tegenop. Voordat zij in de bus kunnen stappen die hen naar Robin brengt, moeten ze ook de pont nemen, vertelt Kuyper. En we kunnen dan al raden dat Robin het boekje juist daarom zo mooi vindt. Mooier zelfs dan de poppenkastpoppen die hij ook nog gekregen heeft.

Het tweede hoogtepunt op Robins verjaardag is dan ook het bezoek van opa en oma, waar Robin vier lange uren op moet wachten. Voor het dan zover is en opa en oma incognito achter een prachtige poppenkast een voorstelling ten beste geven, heeft het huis zich gevuld met ander bezoek. Robins lievelingstante Wil en oom Cor zijn er, verder kennissen van vader en moeder, buren en vriendjes en vriendinnetjes van Robin. Het is dus niet gek dat de jarige Job aan het eind van de dag oververmoeid zijn bed in rolt. Tegen zijn moeder zegt hij nog een paar vieze woorden, die hij van tante Wil heeft geleerd. Want: ,,Als je jarig bent mag je alles'', zegt Robin. Maar voordat het weer zover is, moet hij nog driehonderdvijfenzestig nachtjes slapen...