Schrappen en doordichten

recensie Mooie, ontroerende, enge en spannende gedichten en versjes. Voor de elfde wedstrijd van de stichting kinderen en poëzie hebben basisschoolkinderen dit jaar hun best gedaan om iets te maken van het thema 'Door een gekleurde bril'. Dat leidde tot schrijfsels over lievelingskleuren, emoties, en seizoenen. De bekroonde inzendingen zijn gebundeld tot een boek.

Basisschool de Regenboog in Panningen is de absolute winnaar geworden van de poëziewedstrijd van de stichting kinderen en poëzie. Vandaag krijgt de school op de slotmanifestatie in het Land van Ooit 'de ereprijs voor woord en beeld'.

Britt Spaninks uit groep acht van de Regenboog kreeg de ereprijs van de schrijversjury en Janne van de Laar, ook uit groep acht, sleepte de ereprijs van de kinderjury in de wacht. De twee vriendinnen schreven allebei over een afwezige ouder. Britt Spaninks heeft haar vader nooit gekend en schreef:

Als ik aan mijn vader denk

en ik moest kiezen uit kleuren

had ik paars gepakt

Met een paars potlood

zou ik hem tekenen

als een echte vader.

Van paars weet ik niet veel

net als van vader

Ik weet niet veel van paars

ik weet niet veel van mijn vader

daarom horen ze bij elkaar

Raar hè?

Mieke Westbroek, van de stichting kinderen en poëzie had verwacht dat het thema 'door een gekleurde bril' kinderen vooral aan het denken zou zetten over de multiculturele samenleving. Westbroek: ,,Daar was op gerekend maar dat viel tegen. Het thema bleek moeilijk dit jaar.'

De leerkracht van de twee winnaressen, Myra Leenen, van groep acht van de Regenboog, vindt de link met de 'multiculturele samenleving' wel erg voor de hand liggen: ,,Door een gekleurde bril kijken, kan veel meer zijn. Ik stimuleer kinderen verder te kijken, naar verdieping te zoeken. We doen nu voor het vijfde jaar mee met alle klassen. Ook de kleuters hebben gedichten gemaakt. Als school krijg je veel verzoeken om aan van alles en nog wat mee te doen en je moet kiezen. Het poëzieproject spreekt ons aan, omdat spelen met taal zo belangrijk is voor de taalontwikkeling. Maar als je het ervaart als 'weer iets erbij', dan wordt het volgens mij niets. Wij nemen het project serieus, maar als dan in de gewone taalmethode poëzie aan bod komt dan schrappen we dat deel.'

Op de Regenboog worden de gedichten niet in drie kwartier in het kader van een 'stelopdracht' geschreven. Aan de gedichten wordt wekenlang gewerkt. De winnaressen schrapten, kregen er soms genoeg van, begonnen opnieuw en bekeken het resultaat steeds weer.

Janne van de Laar schreef over haar overleden moeder. Leenen: ,,De eerste versie was nogal theatraal en telkens heeft ze zich afgevraagd hoe ze het anders kon zeggen. Hoe haar woorden bij een ander over zouden komen.'

De kinderjury vond haar gedicht 'Mamma' het mooist:

Waar ben je?

Ben je altijd bij me?

Of ben je gewoon weg?

Als ik naar de hemel kijk

probeer ik je te vinden

maar hoe lang ik ook kijk

ik vind je niet

Als ik in je dagboek lees

ben je heel dicht bij me

Waar je precies bent

weet ik niet

maar een ding weet ik wel

een stukje van jou

zit in mij

Myra Leenen: ,,Dichten helpt kinderen vaak bij het verwerken van zulke dingen. Zoals Britt zelf zei: het rare is dat ik een vader heb die ik niet ken, maar er wel mee om moet gaan.' Als leerkracht laat Leenen de kinderen eerst op een andere manier naar het thema van de poëziewedstrijd kijken, vooral om te voorkomen dat ze al te dicht bij huis blijven.

Vorig jaar was het thema 'school' en bond ze haar kinderen blinddoeken voor. Kruipend zijn ze op onderzoek uitgegaan en 'keken' op een andere manier naar hun school. Ze voelden het zand dat in de pauze naar binnen was gelopen en roken het kopiëerapparaat. Zintuigelijke waarneming is belangrijk voor het dichten begint, vindt Leenen.

Dit jaar zette ze kinderen letterlijk gekleurde brillen op: ,,Kijk maar eens goed naar een bord heel lekker eten en zet dan een bril van groen cellofaan op en kijk nog eens. Dan ziet het er heel anders, heel vies uit.'

Ook op veel andere scholen is hartstochtelijk gedicht dit jaar. Leraar Eelco Breuls van groep acht van de Regenboogschool in Hoensbroek viel niet in de prijzen maar heeft wel plezier beleefd aan het meedoen. Breuls: ,,Op onze school wordt veel aandacht aan deze kant van taal besteed. We bouwen het langzaam op in de loop van de jaren en soms heb je opeens een klas die er gevoelig voor is. We hebben ook eens een 'bekroond' gedicht voortgebracht. Voor zover ik weet, is de maker daarvan niet verder gegaan met schrijven. Helaas is er tegenwoordig voor dit soort dingen nog maar weinig tijd in het voortgezet onderwijs.'

In het Land van Ooit worden vandaag alle dichters met ouders en leerkrachten ontvangen. De bekroonde gedichten staan in een fraai geïllustreerd boek.

Een van de jongste inzenders is Kim Bastiaanse uit groep vier van basisschool De Vondel in Tiel. Zij dichtte over de kleur grijs:

Ik heb de pest aan grijs

want grijs is de lucht als het regent

grijs is de konteener waar mijn beer inzit