Fizzarum vraagt om maximale aandacht

recensie Je hebt lekkere-trek-eters en doorbijters. Ook in kringen van popliefhebbers. Voor de laatste categorie is ongetwijfeld de cd MONOCHROME PLURAL (PIAS WIGCD87) van Fizzarum bedoeld.

Want lichte kost is het zeker niet wat het Russische trio de luisteraar voorschotelt. Bands als Air, Zodiak en SuperCollider behoren tot de favorieten van de heren uit Sint-Petersburg en daarmee verraden ze meteen hun voorkeur voor elektronische popmuziek.

Een keuze die deels uit nood is geboren, aangezien geen van de muzikanten een muzikale opleiding heeft genoten, zodat de laagdrempelige elektronische hoek van de muziek zich al snel als oplossing aanbod.

Toch kun je bij het beluisteren van 'Monochrome plural' niet zeggen dat je naar een eendimensionale plaat zit te luisteren. Met zijn digitale trukendoos weet bandleider Dmitry Dubov namelijk verrassend complexe tracks in elkaar te draaien. In negen instrumentale composities creëert de Rus een klanklandschap vol vervreemdende en ijle klanken, die worden doorspekt met trage, soms dreigende beats. Dat de cd toch geen voer voor somberaars is geworden, is te danken aan de melodieën die haaks staan op het donkere beatstramien. Schuchtere en soms bijna lieflijke melodielijnen ('Phut of plex') bieden het nodige tegenwicht tegen de sobere toonzetting. En juist deze combinatie maakt van 'Monochrome plural' een plaat die om maximale aandacht vraagt.