recensie De verhouding tussen een cd en een uitvoering in een concertzaal staat gelijk aan die tussen een ansichtkaart en een berglandschap.
Leuk als souvenir en om te delen met vrienden die op dat moment niet op die plek waren. Zo hoort muziek bij uitstek op het podium thuis, waar het als kunstwerk bij iedere uitvoering opnieuw wordt geschapen. Een cd is zo plat als een dubbeltje. Het mist vooral de sensatie van het gestalte krijgen terwijl je luistert. Nou kun je thuisluisteren natuurlijk zo echt mogelijk maken. Zeker met de huidige techniek, waarmee de akoestische omstandigheden van de concertzaal steeds beter benaderd kunnen worden. Wie het geld ervoor (over)heeft, koopt een apparaat dat super audio cd's (sacd's) kan afspelen, stelt zes luidsprekers in zijn woonkamer op en waant zich een orkestlid. Omdat nog niet iedereen de opvolger van de 'gewone' cd kan afspelen, komen er ook veel hybride schijfjes uit, die het ook uitstekend doen op een cd-speler. In het geval van Hartmut Haenchens live-opname van Mahlers Vijfde symfonie met het Nederlands Philharmonisch Orkest klinkt het geheel op sacd dieper, nauwkeuriger geplaatst en doorzichtiger. Indrukwekkend, maar dat geldt zeker ook voor Haenchens beheerst-verscheurde interpretatie van Mahlers 'luctor et emergo'-symfonie. Problemen met rechten voor de musici frustreren tot nu toe helaas een uitgave van de complete serie symfonieën. Terwijl dat zo'n leuk cadeautje bij Haenchens vertrek in september zou zijn geweest.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.