Melancholie hoort bij geheimzinnig Venetië

recensie Donna Leon behoort tot de top van de misdaadschrijfsters. Haar genre is de echte policier, haar hoofdpersoon commissaris Guido Brunetti, haar entourage Venetië, de altijd weer intrigerende, geheimzinnige, ook wel lugubere stad.

In 'Salto Mortale' wordt Brunetti geconfronteerd met een moord en een aantal zelfmoorden die waarschijnlijk geen zelfmoorden zijn. Het betreft 'very important persons' dus moeten er zijden handschoentjes worden aangetrokken. Het blijkt al gauw in wat voor gore zaakjes die belangrijke personen waren verwikkeld en daar wordt Brunetti niet vrolijker van. Hij vecht tegen de bierkaai, zijn land en zijn stad zakken steeds dieper weg in het moeras van de corruptie.

Geen opgewekt boek dus, maar wel met een flinke scheut realisme. Alhoewel, die snuff-movies. . . Het bestaan van films waarin en waarvoor mensen echt worden gemarteld en vermoord is nog nooit met bewijzen gestaafd, maar Leon geeft er een geloofwaardige achtergrond aan. Ze is in dit boek op haar best: een spannende plot, interessante karakters en bovendien dat mistige water en die onvolprezen pleinen, altijd raak. Vol melancholie, dat wel, maar die hoort bij Venetië en kan ook elders geen kwaad.