Kan Willeke van Ammelrooy vrouw Lauwereyssen neerzetten?

recensie Ruim voor de verfilming van 'Lijmen' en 'Het Been' in de bioscopen te zien is, heeft scenarist Fernand Auwera al een soort van verdediging geschreven. Want er zal kritiek komen op de interpretatie van de beroemdste boeken van Willem Elsschot door de Vlaamse regisseur Robbe de Hert.

Auwera's conclusie: het gaat niet om de verfilming van de boeken, wat De Hert heeft gemaakt is een interpretatie van het werk van Willem Elsschot. Tot nu toe is het niemand gelukt de woorden van Elsschot in de juiste beelden te vertalen. ,,Moar da' been, da' been', van de klagende weduwe Lauwereyssen zorgde voor grote problemen. En als er gelachen wordt om een hoofdpersoon in een verfilmd literair drama, dan is er iets grondig mis. Of het oeuvre van Elsschot te verfilmen is, moet nog steeds even afgewacht worden. Tijdens de opnamen, zo blijkt uit het boek van Fernand Auwera, beviel De Hert regelmatig van nieuwe invallen, waarvoor hij Auwera's scenario aanpaste. Dat voorspelt weinig goeds. Maar Auwera zelf heeft in elk geval met zijn boek duidelijk gemaakt dat hij met 'Lijmen' en 'Het Been' een poging heeft ondernomen die meer is dan zomaar een boek bewerken. Hij is een kenner en liefhebber van Elsschots werk. En hij beschrijft zijn bewerking als een leerzaam en louterend proces dat voert naar de diepste zielenroerselen van Alfons de Ridder, die Elsschot was. Al blijft dat ook altijd maar een interpretatie. Maar soms is het me al op voorhand ook net iets te heldhaftig, net iets te verdedigend. Auwera: ,,Een film moet (...) afwijken van de roman om de roman trouw te blijven. Een scenarist heeft de plicht om het boek dat hij moet bewerken te respecteren. En daarom heeft hij het recht om eraan te veranderen.' Dapper gesproken, maar dat zegt niets over het resultaat. Misschien moeten we gewoon leren ons erbij neer te leggen dat Elsschot is wat hij is in zijn beperkte, maar misschien daarom ook wel zo uitzonderlijke oeuvre. Niet te filmen, zeggen jongeren tegen elkaar als ze iets ongelooflijks hebben gezien. Zo leeft Elsschot voort naar ik hoop en soms vrees, daar Willeke van Ammelrooy de rol van de weduwe Lauwereyssen speelt. Zij kan zeer adequaat een weduwe neerzetten, maar vrouw Lauwereyssen? Met dat been?