Draven tussen kerk, winkel, naaimachine en kraambed

recensie Mies van Schaick & Thecal Hersbach: Viva Maria, Vivo Mies. Herinneringen van een grootmoeder. T & G, Nijmegen; 90 blz.

Mies van Schaick werd in 1918 geboren, in een milieu van handwerkslieden, koetsiers en dienstmeisjes. De kerk was altijd in alles en bij alles aanwezig. Maar 'Roomsche blijheid', ho maar. De niet-roomse jongen waar Mies verliefd op was, moest ze laten staan. Maar ze kreeg er een engelachtig lieve man voor terug, schrijft ze zelf. En deelt met hem nog meer armoede, de oorlog en genoemde elf kinderen. Pas in de zestiger jaren wordt het leven in materieel opzicht beter. 'Viva Maria, Vivo Mies' is een met familiefoto's verluchte uitgave van vijftig vel aantekeningen van Mies-op-leeftijd over haar leven; de uitgave werd verzorgd door een kleindochter.

Mies schrijft nuchter, volmaakt pretentieloos en verstandig. Ze bleef diep gelovig, maar durfde zichzelf op latere leeftijd een hartgrondige afkeer van 'verwende pastoors' en rooms-sociale druk te bekennen. Voor mensen als zij was de omwenteling in de r.k.-kerk rond 1968 uitzonderlijk bevrijdend. Het heeft zin daar in deze tijden van nieuwe Roomse innerlijkheid en uiterlijkheid kennis van te nemen.