Brisacs kracht ligt in haar scherpe pen

recensie De figuren van Brisac lijken zo uit het leven gestapt. Haar eerdere roman, 'Van gewicht ontdaan', schetste indringend de overlevingsstrijd van het anorectische meisje Nouk. 'Drijfjacht op een moeder' gaat over de verlammende onzekerheid en de kwetsbaarheid van een gescheiden moeder, eveneens Nouk geheten. Hoe geef je je zoon een prettig en stabiel thuis, ondanks een omgeving die voortdurend bewezen wil zien dat je er niks van bakt?

De wereld van Nouk is misschien een beetje gek, volgens de normen van anderen, maar hij is kleurrijk en gevoelig. Herkenbaar is de tegelijk geïrriteerde en innige verhouding tussen moeder en zoon. Herkenbaar zijn ook de relaties tussen de vrouwen op het werk, onderhuids venijnig of juist onvoorwaardelijk solidair. Het grootste verraad komt uit de zogenaamd goedbedoelende hoek: de 'beste vriendin' ontpopt zich als heks. Dankzij haar zal uiteindelijk het wrede onbegrip zegevieren.

Brisacs kracht ligt in haar scherpe pen. Venijnig ontleedt ze schijnheiligheid en egoïsme. Potentieel larmoyante onderwerpen gaat ze onderkoeld en met een haast opgewekt cynisme te lijf in korte, pakkende zinnetjes die door Maria Noordman in een even priemend en 'gewoon' Nederlands zijn vertaald.