recensie Dr. D. Pranger (red.): De zin van het rekken van het leven. Kok, Kampen/Nederlands Gesprek Centrum, 184 blz. - ¿ 29,50.
Over deze vragen is op verzoek van het Nederlands Gesprek Centrum in de afgelopen jaren veelvuldig door een groep deskundigen gediscussieerd. De leiding had steeds dr. H. M. Kuitert, oud-hoogleraar in de ethiek aan de Vrije Universiteit te Amsterdam; verder namen aan het beraad onder anderen deel prof. dr. C. Spreeuwenberg, hoofdredacteur van Medisch Contact, de psychologe en publiciste Rita Kohnstamm, mr. B. Wijnberg, stafmedewerker beleidsontwikkeling van het ministerie van VWS, en drs. F. Laning-Boersema, huisarts en voormalig Tweede-Kamerlid voor het CDA.
De huisarts en ethicus dr. D. Pranger, die de redactie van de bundel voerde, schrijft in zijn voorwoord: “De auteurs hebben geen afgeronde boodschap, maar achten het besprokene interessant genoeg om het aan de lezers voor te leggen”.
Met de formulering 'interessant genoeg' is Pranger bijna te bescheiden. Natuurlijk zijn de bijdragen van wisselend gehalte en vooral het eerste deel ('de theorie') is af en toe wat zwaar. In het tweede deel gaan de diverse auteurs echter op boeiende wijze in op de praktijk. Hoe gaat dat dan, dat al dan niet rekken van het leven, met die coma-patiënten, met die zwaar gehandicapte pasgeborenen en met die dementerenden? Ook de groep oude mensen die zelf hun leven wensen te beëindigen, komt - afzonderlijk - aan bod.
Als citaat één intigrerende zin om de belangstelling te wekken. “Ouderen de mogelijkheid bieden om suïcide te plegen is niet de oplossing, maar de eliminatie van hun problemen.”
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.