Elias heeft oor voor de fijnste klanken uit het universum

recensie Robert Schneider: Wie liefheeft slaapt niet. Vert. door W. Hansen. De Arbeiderspers, Amsterdam; 174 blz. - ¿ 34,90.

Het belangrijkste neemt de buitenwereld echter niet waar: Elias heeft oor voor de fijnste klanken, zelfs die van vallende sneeuwvlokken. Hij kan, zoals de verteller zegt, het universum horen. Dat maakt hem uiterst gevoelig voor muziek, maar de enige muziek die hij in het dorp te horen krijgt, is die van het orgel in de zondagse kerkdiensten. Elias' hypergevoeligheid voor klanken is ook de bron van zijn intense liefde voor het meisje Elsbeth. Hij redt haar uit een brandend huis en voelt haar hartslag in de zijne overgaan. Vanaf dat moment is hij verliefd. Hij moest verliefd worden, “want God was met hem nog lang niet klaar”, zegt de verteller.

Elias had een beroemd musicus, zelfs een in heel Europa befaamd componist kunnen worden, als zijn talent binnen de dorpsgemeenschap erkenning had gevonden. Zijn omgeving werkt hem echter tegen. Ook de liefde had hem kunnen redden, maar hij schroomt om haar te uiten en verbindt bovendien aan zijn liefde voor Elsbeth eisen die niet meer van deze wereld zijn. Zijn opvatting van liefde - van God naar de mens evenals van hemzelf naar Elsbeth - drukt Elias uit in ongehoord ontroerend orgelspel. Maar het is duidelijk dat zijn verlangen naar harmonie en eenheid geen aardse bevrediging kan vinden - en uiteindelijk tot de dood leidt.