Kloof tussen rood en blauw versmald tot Hollandse sloot

recensie P. G. C. van Schie(red.): Paars in Perspectief, het typerende en de toekomst van de samenwerking tussen liberalen en sociaal-democraten. Kok Agora, Kampen; 122 blz. -¿ 24,50.

De geleerden zullen het er voorlopig wel niet over eens worden. Maar zoveel is inmiddels wel zeker: de vroeger zo gescheiden leefwerelden van sociaal-democraten en liberalen bestaan niet meer. Kwamen die mensen elkaar vroeger nauwelijks tegen, althans volgens de PvdA'er Joop van den Berg, tot voor kort hoogleraar parlementaire geschiedenis, die tijd is al lang niet meer. P. G. C. van Schie, medewerker van de liberale Teldersstichting, meent zelfs een wervend perspectief te zien weggelegd voor de voormalige erfvijanden.

Van Schie is de redacteur van de bundel 'Paars in Perspectief', waarin o.a. de historicus De Rooy, de socioloog Van Doorn, de politicoloog Van Kersbergen en de adjunct-directeur van de Wiardi Beckmanstichting, Becker, hun visie geven op de samenwerking tussen liberalen en sociaal-democraten.

Het is een interessante bundel geworden, al was het maar omdat redacteur Van Schie terecht kan vaststellen dat de vroeger zo inmense cultuurkloof tussen roden en blauwen echt niet meer bestaat. Die kloof was volgens hem in hoofdzaak hierdoor ontstaan dat socialisten met al hun zekerheid over de komst van een nieuwe maatschappij, bevolkt door nieuwe mensen, op de liberalen betweterig en arrogant overkwamen. Zelf vertoonden de liberalen een meer relativerende, ja laconieke instelling.

“Door eigen ogen bezien gaat het om een verschil tussen respectievelijk een bevlogen en een bezonnen mens, maar in de ogen van de ander wordt dit al snel een verschil tussen een bezetene en een gezetene”, aldus Van Schie. Raker had hij het verschil niet kunnen typeren. Omdat die tegenstelling thans niet meer herkend wordt, mag Van Schie terecht vaststellen dat de samenwerking niet zonder perspectief is.