Advies van Terreehorst: haal de wereld in huis

recensie In gedachten kun je even mobiel zijn als met het vliegtuig. In gedachten kun je op Mars rondlopen, geholpen door de plaatjes die de kleine Pathfinder over Internet naar je toestuurt.

In gedachten kun je in Berlijn zijn als de Muur valt. Waarom, waarom toch, vraagt Pauline Terreehorst zich af, stappen mensen dan toch nog in auto's, op fietsen en motoren om zich te verplaatsen? Waarom willen mensen toch werken in een muf, ziekmakend kantoor? Ze vond een antwoord. Mensen doen dat, omdat hun huis ze dwingt te vertrekken. In een modern huis kun je niet wonen én werken, spelen én leren tegelijk. Werden vroeger nog huizen gebouwd waarin de hele dag vertoefd kon worden, waarin de bewoners zich van vertrek naar vertrek konden verplaatsen als ze gingen werken, tegenwoordig is dat er niet meer. Het huis is een plaats geworden om te slapen en te eten, meer niet.

Heel dom, vindt Volkskrant-columniste Pauline Terreehorst. Alle technologische ontwikkelingen zullen ertoe leiden dat er veel meer vanuit het huis gedaan kan worden. Architecten en stedenbouwers zouden daar rekening mee moeten houden. Thuisblijven, zegt Terreehorst, houdt al lang geen maatschappelijk isolement meer in. Het onthaast de samenleving en de mens, die in gedachten overal kan kijken. Als de hoge heren daar nu eens rekening mee hielden, zou het leven een stuk aangenamer worden, vermoedt Terreehorst, zelf veel thuis.