Jeanne Walry voltooit levenswerk van Leo Apostel

recensie Toen de Vlaamse filosoof Leo Apostel in 1995 overleed liet hij een onvoltooide studie achter over de postmoderne wijsbegeerte. Het manuscript van Apostel, bij leven hoogleraar in Brussel en Gent, was bedoeld als onderdeel van een groter project, waaraan hij samenwerkte met Jeanne Walry.

Na Apostels dood besloot Walry het boek alsnog te voltooien. Sommige van zijn bijdragen waren zo goed als persklaar, andere waren nog in het prille stadium van aantekeningen. Met behulp van een andere filosoof, Bart Keunen, werd getracht Apostels betoog te reconstrueren. Het resultaat van alle inspanningen is nu verschenen onder de titel 'Hopeloos gelukkig'. We mogen Walry dankbaar zijn voor haar besluit om door te zetten. Apostels studie geeft een nuttig en helder overzicht van het werk van filosofen als Derrida, Lyotard en Deleuze (Apostels favoriet), denkers die zelf niet meteen bekend staan om hun helderheid. Apostel gaat ook in op de historische wortels van hun denken. In het boek wordt deze filosofie, evenals andere 'postmoderne' cultuuruitingen zoals beeldende kunst en literatuur, geschaard onder de noemer 'postmodernisme'. Dit begrip wordt onderscheiden van het begrip 'postmoderniteit', dat betrekking heeft op de maatschappelijke en economische situatie waarin we ons nu volgens de auteurs bevinden, en waarin de diverse postmodernismen kunnen gedijen. Walry tracht deze situatie te schetsen, wat een heel verdienstelijk tijdsbeeld oplevert, al valt bij zo'n project niet te ontkomen aan soms grove generalisaties.