Atwood steekt met kop en schouders boven rest uit

recensie Conny Steenman-Marcusse (samenst.): Vonken van vrijheid. De Geus, Breda; 201 blz. - ¿ 12,50.

De samenstelster van 'Vonken van vrijheid' heeft, aldus het voorwoord, gezocht naar verhalen die over vrijheid gaan, en bovendien alleen vrouwelijke auteurs uitgekozen. Aangezien 'vrijheid' een veelomvattend begrip is en de Canadese literatuur opmerkelijk gezegend is met goede tot uitstekende schrijfsters, blijft er keuze genoeg. Met een derde bijzonderheid die de geselecteerde verhalen (eigenlijk zes verhalen en drie essays) kenmerkt, namelijk dat ze 'aandacht vragen voor de belangen van vrouwen' had ik meer moeite, omdat zo'n invalshoek vaak op gespannen voet staat met literaire kwaliteit. En dat is hier het geval. Bij de verhalen steekt 'Haarbal' van Margaret Atwood met kop en schouders boven de rest uit. Carol Shields' 'Schepen vergaan' stelt mij na haar weergaloze roman 'De stenen dagboeken' teleur, terwijl de bijdrage van de hier onbekende Elizabeth Huggan niet slecht is maar wel verdacht veel lijkt op het werk van Alice Munro. De samenstelster heeft enkele onbekende schrijfsters voor het voetlicht willen brengen, maar deze moeten het kwalitatief vooralsnog dik afleggen tegen de (niet opgenomen) gevestigde orde: Munro, Laurence, Thomas, Gallant, Hebert, Blais -van wie overigens wel Nederlandse vertalingen bestaan. 'Vonken van vrijheid' is met zijn thema van (vrouwen)vrijheid een bundel-met-boodschap, en dat mag, maar het is geen staalkaart van Canadese topschrijfsters.