Waar is de Ajax-vla toch gebleven?

recensie Hoewel het sinds de beursgang van Ajax oppassen is met het geschreven woord over de landskampioen annex bekerhouder - een schadeclaim heb je zo aan de broek - liggen er nu plots flink wat vuiltjes op de weg van en naar de Arena.

De omvang hiervan noopt ons ertoe slechts een willekeurige opsomming te geven. Voor Ajax-fans desalniettemin een ramp, maar voor Eindhovenaren en Rotterdammers doen ze de hoop op een ineenstorting van het Amsterdamse imperium zowaar weer herleven. Want anders dan sommigen denken, zijn Ajacieden heus gewone, zij het soms zeer conservatieve mensen.

In het boekje 'Dat zijn nou typisch Ajacieden' lezen wij dat Ajax-humor Amsterdamse humor is en dus ten koste gaat van een ander. De aanhang van Ajax is soms 'ordinair', rond de club hangt een sfeer van 'protserige poenigheid'. Op de tribune verzamelen zich elke veertien dagen sponsors en hun onvermijdelijke relaties, geflipte kunstenaars, hasjrokers, dure bontjassen en gelukkig ook een paar gewone mensen.

Ajax-producten liggen goed in de markt, maar over de soms pijnlijke afgang van artikelen wordt gezwegen. De Ajax-vla heeft het niet gered en evenmin de Ajax-fiets en -panty.

Veruit de meeste afnemers van Ajax-producten wonen ver weg in de provincie. Althans, de supportersvereniging van Ajax heeft veel meer leden buiten Amsterdam dan daarbinnen. In de Arena echter geven de provinciale Ajacieden zich uit voor heuse Amsterdammers, vandaar de sfeer van hoogmoed en bluf.

Feyenoord is volks, PSV zakelijk en Ajacieden laten graag zien dat ze goed in de slappe was zitten. Net iets te veel dure kleding, net iets te veel goud en zilver, om maar te zwijgen over de 'Roleksies' een de meest patserige auto's. Maar erger dan dit alles is de manier waarop Ajax, let wel in 1998, nog steeds met vrouwen omgaat.

Voor vrouwen is Ajax verboden terrein. Ze kunnen, als zij dat al zouden willen, niet eens lid van de club worden. Ze mogen wel de bezwete shirtjes van de verwende Godenzonen uitwassen, de vloeren schrobben, frituurvet verversen en de douches schoonmaken. Anders gezegd, het enige recht dat een vrouw bij Ajax heeft is het aanrecht. In deze tijd!

Al deze waarheden schrijft free-lance journaliste Marcelle van Hoof in haar, zeker voor niet-Ajacieden, kostelijke boekje. Van Hoof is overigens ook eindredactrice van Ajax-Life en ze publiceert tevens in onder meer Ajax Magazine. Een typische Ajacied derhalve, iemand die het minste of geringste vuiltje aangrijpt om de eigen club af te branden. Bij Feyenoord en PSV doen ze dat nou typisch niet.