Woordwerk

recensie Of zijn naam in de Nederlandse literatuurgeschiedenissen voorkomt, betwijfel ik. Dat is het lot dat Bé Nijenhuis (1914-1972) helaas moet delen met andere schrijvers die vanuit het appèl van het christelijk geloof hebben geschreven. Dubbel jammer, omdat hij een alleszins boeiend en waardevol werk heeft nagelaten. Ik concludeer dit uit het boek dat Hans Werkman uit Amersfoort over leven en werk van Bé Nijenhuis heeft geschreven. Dit boek kwam uit als nummer 50 van het christelijk literair tijdschrift 'Woordwerk' uit.

De roman waarmee Nijenhuis in 1952 debuteerde, was getiteld 'Dossier 333'. Daarna volgden 'Laatste wagon' (1954), 'De Tornado' (1956) en 'De hordenloop van J. Kobald' (1958). Hans Werkman wisselt het biografische verhaal af met diepgaande analyses van de romans van Nijenhuis. Ook de beoordeling van de romans in de kritiek (veelal in kerkbladen) komt uitvoerig aan de orde. Hierdoor krijgt niet alleen Nijenhuis profiel maar wordt ook een herkenbaar beeld gegeven van een gereformeerde geloofscultuur die thans niet meer bestaat.

De gekwelde Nijenhuis hield vast aan de kernwaarheden van het christelijk geloof maar hij kon de ellende van de wereld niet rijmen met Gods goedertierenheid. Hij vluchtte niet weg in zalvende vertroostingen maar worstelde als Jakob met God. Tevens nam hij de vragen vanuit de niet-christelijke cultuur van de jaren vijftig en zestig serieus en probeerde hij naar een eerlijk antwoord te zoeken.