Ook Krakauer geeft geen antwoord op het grote waarom

recensie Als je je serieus met bergsport bezighoudt moet je daar te pas en te onpas verantwoording over afleggen. Die verantwoording is niet gemakkelijk en eenduidig onder woorden te brengen.

Dat kun je tenminste concluderen uit het aantal boeken waarin de, vrijwel altijd zélf klimmende, schrijver dat probeert. 'Dromen over de Eiger' is een verzameling van twaalf artikelen, die vrijwel allemaal eerder in (klim)tijdschriften zijn verschenen. In het voorwoord doet Krakauer de belofte dat ook hij een poging zal wagen duidelijk te maken waarom mensen bewust hun leven in de waagschaal stellen om boven op een berg te staan.

De manier waarop de belevenissen beschreven wordt varieert sterk. Veel verhalen onderscheiden zich niet van het merendeel van de in dit genre verschenen boeken en lezen als een thriller met bevroren lichaamsdelen en voor dood achtergelaten metgezellen als favoriete ingrediënten. In andere gevallen is er inderdaad meer aandacht voor de mens achter de alpinist en zijn motieven. Opvallend genoeg gaat het juist in die verhalen over de minder extreme en minder gevaarlijke vormen van bergsport. Over het algemeen komt Krakauer niet verder dan de motivatie waarom een klimmer tijdens een expeditie bepaalde beslissingen neemt. Waarom iemand aan die expeditie meedoet krijgt hij niet boven tafel. Voor de lezer die zelf de stijgijzers wel eens ondergebonden heeft herkenbaar, maar niet echt verrassend of nieuw. Voor wie bij woorden als 'prusik' en 'karabiner' nog naar het woordenboek moet grijpen zal het waarom van het klimmen niet echt veel duidelijker worden.