Javier Solana krijgt opnieuw een zware taak

recensie Na vijftig jaar rust is de Franse angst voor Duitsland op zijn retour. Tegelijkertijd is dat land ons grootste probleem; drieëntwintig oorlogen en vier eeuwen bewijzen dat, schrijft de Franse politicoloog Philippe Delmas in 'De la prochaine guerre avec l'Allemagne'. De relatie tussen Duitsland en Frankrijk is bepalend voor oorlog en vrede in Europa, zegt hij Helmut Kohl na. En die relatie is wel eens beter geweest, stelt Delmas. Duitsland verkeert in een identiteitscrisis. De eenwording heeft van het land (opnieuw) de grootste staat van Europa gemaakt, maar Duitsland weet met die nieuwe positie geen raad. Het worstelt met het verleden, met de economie en met het verlies van de mark, symbool van succes en stabiliteit.

Maar ook Frankrijk is niet meer zo zeker van zichzelf. De mondialisering heeft geleid tot verlies aan soevereiniteit. Dat is voor de Fransen wat voor de Duitsers het verlies van de mark is. Maar dat de nationale munt voor de Duitsers niet alleen een betaalmiddel is, maar een hartzaak is, hebben de Fransen nooit begrepen.

Twee landen in het hart van Europa, die met zichzelf overhoop liggen. Dat kan, gezien hun geschiedenis, nooit goed gaan, aldus de Franse politicoloog. De oplossing ligt voor hem in dat aspect van de Europese Unie, dat alsmaar niet van de grond wil komen: een gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid.

Een Europees machtsblok geeft Frankrijk de mogelijkheid (in ieder geval het idee) een rol te spelen op het wereldtoneel, terwijl het tegelijkertijd het Duitse buitenlands beleid een vaste richting geeft. De obstakels zijn legio, beseft Delmas, maar volgens de politicoloog is er 'geen andere weg'. Javier Solana krijgt, als coördinator van het buitenlands beleid van de EU (opnieuw) een zware taak.