In Istanbul hechten ze weinig waarde aan aloude traditie

recensie Yasar Kemal: Ook de vogels zijn verdwenen. Vert. Wim van den Munkhof. De Geus, Breda; ¿ 32,90.

“Deze persoon heeft medelijden gehad en mij vrijgelaten”, zal de getuigenis van elk vrijgelaten vogel luiden. De roman 'Ook de vogels zijn verdwenen' van Yasar Kemal vertelt het verhaal van drie volksjongens die hun brood verdienen met het vangen van vogels voor mensen die hun ziel in het hiernamaals willen redden. De jongens vangen elke dag tientallen vogels die ze in een kleine kooi stoppen. Het wachten is daarna op vrome moskeegangers die de arme vogels zo snel mogelijk weer de vrijheid schenken. De drie jongens komen er echter al snel achter dat de mensen in Istanbul nog weinig waarde hechten aan deze oude traditie. Zelfs met hulp van een oude vogelvanger lukt het ze niet om de vogels te verkopen.

De boeken van Yasar Kemal zijn uit het leven geroepen. De onderwerpen die de schrijver kiest, staan dichtbij het dagelijks leven van de mensen op straat. Kemal (1922) is geboren als een zoon van een arme landarbeider. Het is niet vreemd dat zijn boeken een sterke sociaal-politiek karakter hebben. De grote doorbraak van de schrijver kwam in 1955 met zijn roman 'Memed mijn havik'. Met 'De gewraakte zeeman' en 'De legende van Ararat' verwierf de schrijver internationale faam. De tegenstellingen tussen arm en rijk, de machthebbers en de onderdrukten in elk verhaal van Kemal terug. Hoewel de schrijver niet echt geliefd is bij rechtse kringen vanwege zijn recente politieke uitspraken over de oorlog in Oost-Turkijke tussen de Koerden en de Turken, is men toch trots op de man die als enige Turkse schrijver serieus kans maakt op de Nobelprijs voor literatuur.

'Ook de vogels zijn verdwenen' is weliswaar niet een van de beste werken van Kemal. Maar wie nog niets van hem heeft gelezen, zal zeker niet teleurgesteld raken bij het lezen van dit werk. Net als bij de meeste verhalen van Kemal zullen de drie vogelvangers de lezer niet snel loslaten.