In de Sarphatistraat lezen ze hardop uit Nescio voor

recensie “Er zijn maar vijf dingen die de moeite waard zijn en ik noem ze op in de volgorde van belangrijkheid: Amsterdam, het vroege voorjaar, de laatste 10 of 14 dagen van Augustus, vrouwen en de onbegrijpelijkheid Gods. Het belangrijkste heb ik het eerst genoemd.” Dit schreef Nescio in zijn verhaal 'Het einde'. Over Amsterdam en Nescio heeft Maurits Verhoeff nu een boekje samengesteld, dat is opgezet als literaire wandeling. We worden door het Centrum en door Amsterdam-Oost geleid langs locaties die in Nescio's werk of leven een rol spelen.

Zelf heb ik weinig neiging tot literaire bedevaart, maar genoeg liefhebbers van Nescio stellen zo'n gids langs geboortehuis, lagere en middelbare school, woonhuizen en al die Amsterdamse plekken die in zijn werk beschreven worden, erg op prijs. Ik zie ze gaan, deze Nesciofielen, en stilstaan in de Sarphatistraat, hun gids opslaan en de beroemde eerste zin van 'De uitvreter' voorlezen. Even later, op het Frederiksplein, moeten ze zich in de plaats van de Nederlandse Bank het Paleis voor Volksvlijt en de Galerij voorstellen, waar in Café Rotonde de bijeenkomsten plaatsvonden van Nescio's debatingclub GOHV, Gedachtenwisseling Ontwikkelt Het Verstand. Er is geen spoor van te bekennen, de verbeelding moet hier het werk doen.

Dat is vaker het geval, want al tijdens Nescio's leven is Amsterdam steeds minder het Amsterdam van Nescio geworden, al is de aantasting van de omgeving, buiten Amsterdam, natuurlijk veel dramatischer van aard geweest. Maar Nescio-liefhebbers zijn vertrouwd met de vergankelijkheid van alles. Zij hebben genoeg aan de wetenschap: hier was het, hier is het gebeurd.