Veel droomduidelarij, maar de plaatjes zijn beslist aardig

recensie David Fontana: De verborgen taal van de droom. Vert. P. H. Geurink. Fibula/Unieboek, Houten; geb., 176 blz. - ¿ 55.

Terwijl de meeste psychiaters nauwelijks weten wat ze met de dromen van hun patiënten moeten beginnen, verschijnt het ene na het andere fraai verluchte boek over de 'koninklijke weg' naar het onbewuste. Nu weer dat van de Brit David Fontana. Altijd leuk om, na het opzetten van de aardappelen en de rest, eens door te bladeren.

Bepaalde dromen zijn door mystificatie onsterfelijk geworden. Zo zou Mohammed na een droom de grondslag voor de islam hebben gelegd. Van beslissende invloed voor het christendom was een droom van keizer Constantijn. Er kwam een kruisteken met de letters IHS ('In Hoc Signo') in voor en de keizer begreep dat 'In Dit Teken' de overwinning op de vijand besloten lag.

Wie droomt over paardrijden, fietsen, houthakken, traplopen, het breken van de golven op het strand, het draaien van een sleutel in een sleutelgat, is heimelijk met 'de daad' bezig geweest. En wie droomt over een lege ballon, moet met zijn plasje naar de dokter gaan. Zo ook zullen gesloten deuren of ramen beslist op frigiditeit wijzen. Dit soort duidelarij is puur cliché, waar geen mens echt veel wijzer van wordt. Met een beetje fantasie kom je net zo ver; abonnementen op de 'Open Deur' kunnen bovendien worden opgezegd. Maar het moet gezegd, de plaatjes zijn aardig. Ondertussen is het eten gaar.