Vestdijk-jaarboek

recensie 1998 is het Vestdijk-jaar, honderd jaar geleden werd hij in Harlingen geboren. Er komt een postzegel, een tentoonstelling, een symposium, er verschijnen boeken, het zal allemaal niet onopgemerkt blijven.

Het valt te hopen dat Vestdijk weer de aandacht krijgt die hij verdient, want de indruk bestaat dat hij, vooral bij jonge lezers, uit de gratie is geraakt, of liever gezegd nooit in de gratie is gekomen. Vroeger bestond er een tijdschrift dat geheel aan hem was gewijd, de Vestdijkkroniek. Die is twee jaar geleden opgevolgd door een Vestdijk-jaarboek, waarvan onlangs het tweede deel is verschenen, onder de titel 'Simon Vestdijk: de schrijver als lezer'. Vestdijk was een verwoed lezer en meestal, als recensent en essayist, schreef hij ook over zijn lectuur. Hier gaat het om buitenlandse schrijvers die hij heeft beoordeeld en gepromoot. 'La Nausée' van Sartre bijvoorbeeld, besprak hij een paar weken na verschijnen. Specialisten reageren nu in dit jaarboek op Vestdijks beoordelingen van onder anderen Valéry, Rilke, Joyce, Sartre, Camus, Thomas Mann, Koestler, Dostojevski, Faulkner en Cowper Powys. Het is een redactionele vondst van de eerste orde, om Vestdijks kijk op deze schrijvers te toetsen aan die van kenners van hun werk en dat hun oordelen over Vestdijks visie soms tamelijk kritisch uitpakken is geen bezwaar. De grootheid van Vestdijk kan wel enige kritiek verdragen.