Frisse rust van een oude dame

recensie Als je een dagje ouder wordt, kun je het rustiger aan gaan doen. Dat heeft zo zijn voordelen, ook in de muziek. De pianiste Alicia de Larrocha, bekend van haar temperamentvolle uitvoeringen van Spaanse composities, heeft op haar achtenzeventigste een weldadige rust weten te bereiken.

Onlangs nam ze een cd op met bekende werken van Mendelssohn en Chopin. Een aantal relatief eenvoudige 'Lieder ohne Worte' van Mendelssohn, gecombineerd met moeilijker werken zoals Mendelssohns 'Caprice' en 'Variations sérieuses', en van Chopin de 'Nocturne, opus 32 nr.1', de 'Barcarolle', de 'Berceuse' en de 'Polonaise-Fantasie'. Allemaal werken die een grote zangerigheid gemeen hebben. Maar ook stukken die iedereen kan dromen omdat ze al duizend keer zijn opgenomen. Des te groter is de verrassing bij het luisteren naar deze cd. Door de rust in haar natuurlijke spel klinken deze werken fris en nieuw. Opmerkelijk is dat juist een van de zwaarste werken, de 'Variations sérieuses' van Mendelssohn, het meeste profiteert van deze rust en rijpheid. Dit werk heeft niets van de show en slagroomachtige opsmuk die variatiewerken uit de negentiende eeuw vaak hebben. Dit is echt serieuze muziek, en bij De Larrocha klinkt het majesteitelijk. Alles valt vanzelfsprekend op zijn plaats en nergens klinkt het werk virtuoos, al is het dat natuurlijk wel. Grote klasse van een grande dame.