Energiek pianospel

recensie Tijdens het afgelopen SJU-festival was hij de meest bejubelde artiest.

Het scheelde weinig of hij had de concertvleugel van het Utrechtse Vredenburg total loss gebeukt. De in New York woonachtige, Canadese pianist D.D. Jackson speelde er werken van zijn laatste cd 'Sigame'. Hierop voert de protégé van wijlen Don Pullen diens voorliefde voor explosief en toonclusterrijk spel verder door in een uitgesproken ritmische versmelting van jazz idioom met de uiteenlopendste stijlcitaten. Klassiek aandoende passages klinken naast Afro-Cubaanse invloeden, Spaanse klanken, blues en gospel. Tot de nieuwe generatie Newyorkse jazzers behoren ook Jacksons sidemen: Ugonna Okegwo op contrabas (tevens begeleider van Jacky Terrasson) en de uit Cuba stammende drummer Dafnis Prieto. Het akoestische klankbeeld van het pianotrio wordt op 'Sigame' aangevuld met de (bas)viool van Christian Howes en de Spaanse gitaar van Freddie Bryant. Voor de sfeer functionele gastmuzikanten die verschillende tracks van een warm gekleurd behang voorzien, maar zich verder nauwelijks profileren. Op 'Sigame' gaat het helemaal om Jackson. Na twee albums te hebben uitgebracht bij het megalabel RCA, is hij weer terug bij zijn eerste liefde: het kleinere Canadese 'Justin Time'. Blij met zijn hervonden vrijheid, schreef Jackson alle stukken van het album op dezelfde dag dat hij brak met RCA. Geen artistieke concessies meer omwille van de commercie, maar muziek recht uit het hart.