Lamlendige herhaling

recensie Ze is inmiddels platinablond, maar verder is er niets nieuws onder de zon bij Cher. Voor haar nieuwe cd 'Living Proof' riep de 55-jarige Amerikaanse zangeres de hulp in van dezelfde producers die ook de cd 'Believe' (1998) tot een succes maakten.

En dus lijkt 'Living Proof' als twee druppels water op zijn voorganger. Opnieuw wordt de toon gezet door een vette mix van disco en voorspelbare dancebeats. En natuurlijk worden Chers vocalen weer veelvuldig door de vocorder gehaald, zodat het klinkt alsof ze gekruist is met een robot. Maar waar 'Believe', dat maar liefst elf miljoen keer over de toonbank ging, een aantal lekker dansvloer-favorieten bevatte, wil de vonk op 'Living Proof' maar niet overslaan. Met enige goede wil vallen er op de cd welgeteld twee aardige nummers te ontdekken. Zo verraadt het dansbare '(This is) a song for the lonely' hitpotentie en is 'Rain, rain' een aardige meezing-ballad. De rest van de songs valt echter nadrukkelijk in de categorie armzalige herhalingsoefening. De nummers klinken alsof zowel Cher als haar componisten eigenlijk te moe en te lamlendig waren om echt hun best te doen en zich alleen vanwege de miljoenen dollars die de cd ongetwijfeld weer gaat opleveren naar de studio wisten te slepen. Daardoor ademt 'Living proof' vooral een sfeer van gemakzucht en hebberigheid.