Kom je aan z'n auto, dan trap je op z'n ziel

recensie Willem Pijffers: Nieuw Nederlands Peil. De Arbeiderspers, A'dam; 182 blz. - ¿ 29,90.

Ach, schoot mij te binnen, da's waar ook, bij dezelfde uitgeverij verscheen een tijdje terug van Bart Croughs het boek 'In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon'. Daarin stond precies hetzelfde beschreven als in dit boek van Pijffers, op dezelfde verongelijkte toon, inclusief alle kortzichtigheid en met het idee dat de Nederlandse samenleving van zeer uitzonderlijke aard is. Zo hetzelfde, dat niet eens te zeggen valt wie beter is.

Alles wat er in dit land mis is, wordt veroorzaakt door de lui van de jaren zestig en anders wel door hun kinderen. Daar tussenin zit de generatie Pijffers-Croughs, die van de nieuwe kankeraars. De generatie die dacht dat veel verdienen het paradijs op aarde zou brengen. Maar helaas, er bleven andere mensen om hun heen wonen, met andere wensen en andere oplossingen. En die bleken het nog voor elkaar te krijgen ook.

Nee, dan Italië, meent Willem Pijffers, die er een huis had bezocht waar een communist en een fascist onder één dak woonden, zonder elkaar voortdurend de hersens in te slaan. Italië, Utopia, dan is het wel heel erg armzalig om te zien hoe onverdraagzaam wij hier omgaan met racisten. . .

Pijffers woont midden in Amsterdam aan een gracht en zijn wereldbeeld is ineengeschrompeld tot één enorm, mensonterend probleem dat hij in zijn boek iets omstandiger samenvat: waar laat ik mijn auto? Kom je aan z'n auto, dan trap je op z'n ziel. Die generatie.

Pijffers heeft het zo aardig mogelijk proberen op te schrijven. Maar na een pagina of vijftig resteert weinig meer dan een ritje met de nieuwe taxichauffeur.