Het lukt Vink helaas niet om een smakelijk potje te koken

recensie Renée Vink heeft veel in haar voordeel: een goede stijl, een interessante hoofdfiguur en een intrigerende periode uit de vaderlandse geschiedenis. Crepel, de manke speelman met zijn geheimzinnige, Zweedse achtergrond heeft alles in zich om een antiheld te worden; het tijdperk en het milieu van Floris de Vijfde krioelen van de intriges en de complotten.

Maar helaas, ook bij deze derde in de serie (zij schreef eerder 'Floris V en de Schotse Troon' en 'De laatste Dagen van Floris V') wil het niet lukken om van al dat lekkers een smakelijk potje te koken. Het ritme en de opbouw van de boeken deugen niet, wat tot een climax zou moeten worden opgevoerd gaat al te vaak bijna onopgemerkt voorbij. En in dit derde boek veronderstelt de schrijfster te veel als bekend wat alleen de lezer van de voorgaande boeken kan weten. Het is toch de bedoeling dat elk deel op zichzelf staat, neem ik aan? Welnu, dan moet er even worden uitgelegd wie en wat Crepel is, maar de schrijfster werpt hem ons als het ware voor de voeten. We struikelen over hem, terwijl hij ons in zijn ban zou moeten slaan. Jammer toch, maar ik blijf hopen dat het eens beter zal gaan.