Geïmproviseerde kleinoden

Het is een bijzondere bezetting, die van het Tiny Bell Trio. Op het eerste gezicht lijkt de bezetting van trompet, elektrische gitaar en drums nergens op, maar in de handen van Douglas, Brad Shepik en Jim Black blijken ze wonderwel bij, in en om elkaar te passen. Ingetogen lyriek, explosieve passie, wilde ongeremdheid, alles wat muziek mooi maakt, laat dit Tiny Bell Trio horen op de onder Douglas' naam uitgebrachte cd SONGS FOR WANDERING SOULS (W & W 910 042-2; distributie Via).

Zoals alle Winter & Winter-producties is ook deze cd prachtig verzorgd. Het eigenzinnige kartonnen doosje, het artwork en -het belangrijkst- de sublieme geluidsopname bekoren direct. Net als de muziek, stukken van Douglas (luister naar het verstilde 'One Shot') aangevuld met twee muzikale kleinoden: 'Breath-a-thon' van de blinde jazz-'veelblazer' Rahsaan Roland Kirk en 'Nicht so schnell, mit viel Ton zu spielen' van de klassieke componist Robert Schumann.

Nog zo'n aanrader: de cd SUITE AFRICAINE (Label Bleu LBLC 6609; distributie Choice) van het trio Romano/Sclavis/Texier. Aan deze productie werkte ook fotograaf Guy Le Querrec mee; zijn naam wordt op de cover als vierde genoemd. Hoewel opgenomen in Frankrijk, is deze cd het resultaat van een reis door het Afrikaanse continent. Le Querrec maakte foto's, de musici gaven concerten en deden inspiratie op. De foto's zijn de zien in een lijvig boekje op cd-formaat (op zo'n moment verlang je weer terug naar het tijdperk van de langspeelplaat), de muziek staat op de cd.

Aldo Romano (drums), Louis Sclavis (klarinetten, sopraansaxofoon) en Henri Texier (bas) behoren al jaren tot de Franse improvisatietop. Op 'Suite Africaine' laten ze horen hoe goed ze zijn ingespeeld en waartoe ze zoal in staat zijn op hun instrumenten. De Afrikaanse invloeden zijn overwegend onderhuids aanwezig. Het zijn vooral indrukken die de musici in Afrika hebben opgedaan, die zich in pakkende melodieën vertalen en die de luisteraar aangrijpen.

Eveneens op Label Bleu verscheen de magistraal uitgevoerde cd A LOVERS QUESTION (LBLC 6607). Het betreft de release van eind jaren tachtig gemaakte opnamen, waarin de Belgische initiatiefnemers, slagwerker David Linx en gitarist Pierre van Dormael, samenspanden met de Amerikaanse zwarte dichter James Baldwin. Tussen de vele musici met wie Vinx en Van Dormael aan deze James Baldwin-hommage werkten, vinden we Deborah Brown (zang), Steve Coleman (altsax) en Slide Hampton (trombone), terwijl zelfs helden van het grote publiek als Toots Thielemans (harmonica) en Viktor Lazlo (zang) even hun opwachting maken. Baldwins rol is die van verteller.

Het resultaat blijkt nauwelijks gedateerd. Baldwins teksten over het moeilijke leven van een zwarte in de VS hebben nog niets aan actualiteit ingeboet. Sommige muziekstukjes klinken wat ouderwets, maar nog steeds lekker, terwijl de meeste stukken een tijdloze vorm van moderne jazz blijken, waarin Baldwins donkere, heldere stem blijft boeien.