Onbezonnen acties vermoorden thriller

recensie Terwijl in sommige publiciteitscampagnes alle partijen op het hart wordt gedrukt het geheim van de film niet te verraden (onlangs nog bij 'The sixth sense') verklapt 'Double jeopardy' de clue gewoon op het affiche. 'Moord is niet altijd een misdaad'. Zeker niet in het geval van Libby (Ashley Judd): een jonge, naar zij zelf dacht gelukkig getrouwde vrouw en moeder, die op een kwade dag ontwaakt in het voor de tweede huwelijksreis geleende jacht, met een bebloed mes in de hand en een spoorloos verdwenen (vermoorde?) echtgenoot. Al het bewijs is tegen haar en Libby wordt ingerekend om in de gevangenis te ontdekken dat zij erin is geluisd door haar man en haar beste vriendin, die nu met twee miljoen van de levensverzekering en Libby's zoontje op een onbekend adres gelukkig zitten te zijn. Dan gaat je bloed wel koken!

Hou je in, is echter het advies van een gestudeerde mede-gevangene, je wraak kan zoet zijn, want een mens kan niet twee keer veroordeeld worden voor dezelfde misdaad. Na vrijlating gaat Libby op zoek naar man en kind, daarbij op de hielen gezeten door een overijverige reclasseringsambtenaar (Tommy Lee Jones) die zorgt voor de bij het genre horende maar hier enigszins uit de lucht vallende actie ~en achtervolgingsscènes.

Ashley Judd (zus en dochter van de country & western zingende Judds) viel als intens spelende, goede actrice op in 'Smoke' van Wayne Wang en 'Heat' van Michael Mann, maar is daarna alleen nog maar te zien geweest in niet zo goed gelukte thrillers. Ook 'Double jeopardy' blijft beneden de maat, daar Libby's onbezonnen acties onderweg meer verbazing dan spanning oproepen. De originele omkering van schuld en boete wordt in deze Hollywood-formulefilm ook nergens meer dan een efficiënte plot-motor. Want eigenlijk is vanaf de eerste scène, met Libby en zoontje vredig vissend aan de waterkant, ook wel duidelijk dat onze heldin haar moederschap nooit met bloed zal bezoedelen.