recensie Stel je voor. Je komt moe aan in New York en neemt vanaf het vliegveld een taxi naar huis. De autoverwarming zorgt dat je wegdoezelt maar plotseling schrik je wakker en herken je de huizen niet die links en rechts in de avondschemering voorbijflitsen. Het zijn afbraakpanden, ruïnes; een spookachtige omgeving. We zijn verdwaald, denk je, en je klopt op de glazen afscheiding tussen jou en de chauffeur om hem op zijn vergissing te wijzen. Het silhouet achter het stuur, de persoon die jou nu rijdt maar die je bij het instappen niet eens goed hebt aangekeken, rijdt in vliegende vaart door en kijkt niet op of om. Nog eens kloppen, roepen, schreeuwen, vloeken, timmeren. De zijdeuren blijven vergrendeld. De auto raast door. Paniek! Angst!
Deze griezelig-claustrofobische confrontatie met enge taxichauffeur vormt de onheilspellende inleiding in 'The bone collector', alleen de geslaagde opzet verzandt alras in een scenario dat van te veel elementen uit andere bekendere thrillers aan elkaar hangt. De seriemoordende taxichauffeur laat welbewust ingewikkelde sporen achter voor de door hem gehate, slimme rechercheur (denk aan 'Seven'). Deze rechercheur is invalide (denk aan Hitchcocks 'Rear window') en stuurt daarom een jonge vrouwelijke politieagent het hol van de leeuw in om de sporen te analyseren (denk opnieuw aan 'Rear window', maar ook al een beetje aan 'The silence of the lambs'). Deze vrouwelijke detective leert zichzelf beter kennen dankzij de relatie met haar mentor, en overwint een jeugdtrauma door de strijd met de serial killer aan te gaan. (denk aan 'The silence of the lambs').
Dat detectiveschrijver Jeffrey Deaver zijn roman, en scenarioschrijver Iacone vervolgens zijn scenario opbouwde uit eerdere thrillers is niet zo'n ramp, maar ze hadden er beter aan gedaan de motivaties uit die films erbij te lenen. Nu is er sprake van willekeur en toeval. Waarom laat die moordenaar cryptische berichten achter? Waarom moet die kwetsbare agente steeds in haar eentje die lugubere kerkers verkennen? Enzovoort. De bedlegerige Denzel Washington blijft stoer en de stoere Angelina Jolie blijft pruilend-vrouwelijk, maar het lukt hen niet om de onvolkomenheden in het script te bedekken.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.