Innemende portretjes van het circusleven

opinie Het circus was ons leven Wij hielden van elkaar Van het circus en onze dieren Voor ons is het doek gevallen Lang leve het circus!

Wie het jongste programmaboekje van het Nederlands Nationaal Circus Herman Renz openslaat, stuit gelijk op deze 'grafsteentekst' onder een fotootje van Herman en Diana Renz, het jonge directiepaar dat op 13 maart 1996 door koolmonoxidevergiftiging om het leven kwam. Als je de tent binnengaat kom je ook nog eens langs hun in brons gegoten hoofden en lijkt het alsof je door hen persoonlijk wordt begroet. Het onverslijtbare 'Hooggeëerd publiek!' rolt echter uit de mond van spreekstalmeester Robert Ronday, want in de nieuwe directie zetelt niemand meer met de naam Renz.

Het eerbetoon zal echter blijven, want het waren Herman en Diana die circus Renz na jaren van tegenspoed van de ondergang wisten te redden en zelfs aan de Europese top brachten. Het is een klein wonder dat deze klassieke vorm van vermaak in deze tijd weet te overleven. Niet in de laatste plaats vanwege het wereldwijde succes van het op moderne leest geschoeide Cirque du Soleil. Maar de tent zit dezer dagen in Haarlem gewoon afgeladen vol. En de kindergezichtjes op de eerste rij spreken nog steeds boekdelen, al het moderne amusement op tv en computer ten spijt.

Over de mensen van circus Renz, maar ook over de vele ongemakken die het reizend bestaan met zich meebrengt, heeft de KRO een achtdelige serie gemaakt. Vanavond is de eerste aflevering van deze docusoap te zien. Een cameraploeg trok enkele maanden met het circus mee om het leven in en vooral achter de tent in beeld te brengen. Buiten de kreukvrije piste blijkt het vooral aanmodderen, letterlijk en figuurlijk. Wie achter de gordijnen kijkt, kan zich niet voorstellen dat de artiesten hun glimmende goed schoon weten te houden.

Het circusbestaan is bepaald geen vetpot, het lijkt meer op een missie. Een gesponsorde weliswaar, want zonder hulp van buiten kan ook het schijnbaar tijdloze Renz het hoofd niet meer boven water houden. Dat betekent veel reclame voor schoenen en snoepgoed ('Spek en circus: altijd feest!'). En wie een bruiloftsfeest, een beachvolleybaltoernooi of een personeelsfeestje wil houden kan gewoon de piste afhuren.

De nadruk in de serie ligt echter op het wel (een Poolse bruiloft, een doopfeest) en wee (het afscheid van de artiesten aan het eind van de toernee) van circus Renz. Dat levert innemende portretjes op van keihard werkende mensen, die buiten die paar uurtjes per dag geen sterallures hebben.