recensie Een paar metalen wagentjes zoals die in operatiekamers worden gebruikt om instrumenten op te leggen of een te implanteren orgaan, lijken achteloos geparkeerd in het restaurant van de medische faculteit van de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Alsof de chirurgen hun bezigheden even hebben onderbroken voor de lunch. Op de stalen verrijdbare tafeltjes liggen schedels, harten, darmen en andere menselijke organen. De vaste klanten van het restaurant zijn er inmiddels enigszins aan gewend. Maar wie de uitstalling voor de eerste keer ziet, krijgt de neiging het hoofd af te wenden. Mensen met een zwakke maag vergaat meteen de eetlust.
De bizarre uitstalling is gemaakt door het kunstenaarsgezelschap The Cookery Club, dat bekend- staat om zijn kunstzinnige culinaire experimenten en eetbare kunstwerken. De organen ogen tot in de kleinste details echt, maar zijn gemaakt van suiker. Het idee voor deze expositie werd geboren toen de kunstenaars Liz Chute, Sander Dikstra en Rien van der Waa zich bij suikermeester Ab Guizouni het ambacht van suikertrekker en -blazer eigen wilden maken. Een mislukte suikerbal inspireerde met name Liz Chute, die een jaar medicijnen heeft gestudeerd. Ze zag in het misbaksel een menselijk orgaan.
Dat de reacties op hun suikerorganen uiteenlopen van bewondering tot walging, kunnen de kunstenaars zich goed voorstellen. Hun suikerorganen hebben ook iets tegenstrijdigs, beaamt Chute, 'variërend van de aantrekkingskracht van de delicatessenwinkel tot het kannibalisme van het eten van mensenvlees'. Ook vergankelijkheid speelt een rol. De suikerorganen van The Cookery Club kun je niet zolang bewaren als een hart van marsepein of chocolade. Ze smelten langzaam weg. De houdbaarheid is beperkt, net als bij menselijke organen. Vanwege de korte levensduur hebben de kunstenaars hun creaties vastgelegd in foto's die samen (of apart) met een orgaan kunnen worden aangeschaft. Op een videoclip is ook het proces van wegsmelten versneld repeterend weergegeven, waardoor het suikerhart bijna net zo klopt als een echt hart.
Aanraken mag op deze expositie. Je mag er zelfs aan likken, zegt Chute. ,,Graag zelfs, als de mensen er maar niet een stukje afbreken.'' Ze heeft inmiddels al één hart verkocht voor 500 gulden. ,,Niet goedkoop, maar wel origineler dan zo'n tradioneel relatiegeschenk of kerstpakket met producten die je toch niet opeet. Bij onze suikerorganen lik je je vingers af.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.