Job Schuring blijkt ook nu weer een begenadigd en innemend verhalenverteller

opinie Zwicht ik voor commercie en geef ik het publiek wat het wil zien, of vertel ik wat ik wil vertellen, met het risico dat dan blijkt dat ik helemaal niets te vertellen heb? 'Winnen of verliezen', daar draait het om bij Job Schuring. Hij droomt er van om herkend te worden op straat, dat de wereld hem toezingt en dat men hem roemt om zijn wijsheid. ,,En het mooiste is dat ik dan zou zeggen: 'Het doet me niks'.''

In een subtiel spel van ironie en ernst voert Job Schuring met pianist en 'aangever' Rutger Laan de zaal in 'Nu nog nieuwer!!!' mee in het schrijfproces van een vet gesponsorde megamusical over het bijbelverhaal Job. Want dat is wat het publiek wil zien: grote decors, dure kostuums en veel acteurs om vooral maar te benadrukken hoe duur de voorstelling is. Het idee is niet bijzonder origineel maar Schuring zingt amusante persiflages op sentimentele musicalnummers. En hij verbeeldt in hoog tempo de kolossale scènes waarin hij zowel de solisten, het koor, het ballet, en het decor voor zijn rekening neemt.

Natuurlijk komt de megamusical nooit tot stand. Daarom vertelt Schuring het verhaal van een jongen die schrijver had willen worden en pas echt in zichzelf gaat geloven na het lezen van het bijbelverhaal over Job, die ondanks dat hij alles kwijtraakte steevast in God bleef geloven. Niet alleen de naam maar ook het verhaal verwijst naar Schuring zelf. Jarenlang speelde hij in kleine zaaltjes voor een handjevol publiek, en ondanks dat hij gesteund werd door positieve recensies, moest hij hard in zichzelf blijven geloven om vol te kunnen houden. De bijbelse Job krijgt uiteindelijk meer terug dan hij voorheen had, en bij de cabaretier zitten sinds een paar jaar de zalen vol.

De verleiding om voor dit grotere publiek gezien de trend sneller, feller en holler cabaret te maken ligt dan op de loer. Maar hoewel hij een enkele keer uit het niets een woedende tirade houdt, blijkt Job Schuring ook nu weer een begenadigd en innemend verhalenverteller. Moralisme is hem niet vreemd, maar hij wordt nergens zwaarmoedig. Schuring verpakt zijn boodschap en overpeinzingen fijnzinnig in veel grappen, verhalen en mooie liedjes. De moderne maatschappij bekritiseert hij scherp, maar vooral voor de goede luisteraar en niet schreeuwerig.

Daarbij zet hij zijn toeschouwers telkens op het verkeerde been, waardoor je twijfelt of iets een persiflage is of serieus, of misschien allebei tegelijk. Bij Job Schuring kan dat. Kortom een heerlijke voorstelling waarbij je je geen seconde verveelt met Schuring die zich met zijn dromerige ogen en liefde voor het vak in het zweet werkt omdat hij een winnaar wil zijn.