recensie 'De Damessalon' is van alle Noord-Amerikaanse romans die de laatste tijd over orthodoxe, joodse gemeenschappen verschenen zijn, bepaald de meest humoristische, zij het dat het boek een niet mis te verstane moralistische ondertoon bevat.
Het hoofdpersonage van Tova Mirvis' roman is Batsheva, die zich tot het jodendom heeft bekeerd. Na de dood van haar man Benjamin verhuist zij naar Memphis, Benjamins geboortestad, waar zij door te plaatselijke orthodoxe gemeenschap hoopt te worden opgenomen. Maar in Memphis baart de onconventionele Batsheva vooral veel opzien. Langzamerhand weet Batsheva echter de vrouwen uit de wijk, verenigd in de Damessalon, voor zich te winnen. Als blijkt dat Batsheva ook nog met rebellerende tienermeisjes weet om te gaan, beschouwt men de nieuwkomer als een aanwinst. Maar het tij keert. Batsheva's openheid inspireert een groot aantal mensen tot het uitspreken van hun jarenlang opgekropte grieven en frustraties. Binnen korte tijd ziet de ogenschijnlijk zo harmonieuze beeldige gemeenschap zich geconfronteerd met allerlei moderne en wereldlijke problemen. Een van de tienermeisjes loopt weg met haar niet-joodse vriend, de zoon van de rabbijn bekent met geloofsproblemen te worstelen, en een van de leden van de salon besluit zich van haar man te laten scheiden. De damessalon ziet de fundamenten van hun bestaan wankelen en wijst uiteraard Batsheva als zondebok aan. Na een aantal eclatante ruzies worden de problemen uiteindelijk opgelost, maar de orthodoxe gemeenschap van Memphis is voor altijd veranderd.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.