Morse is dood en Colin Dexter wordt er ook niet levendiger op

recensie Het is me toch wat, Morse is dood. Geen tv-films meer met de intellectuele chief inspector uit Oxford, verslaafd aan Wagner en het crossword in The Times, ongelukkig in de liefde, maar ondanks zijn gierigheid en zijn gebits tegen de allerliefste sergeant Lewis toch een man om een beetje van te houden.

Colin Dexter heeft er blijkbaar genoeg van, in The Remorseful Day' maakt hij een definitief einde aan Morse. Voor een hartaanval hem velt krijgt hij de kans een laatste raadsel op te lossen: de moord op Yvonne Harrison, een zeer sexy dame met een keur aan minnaars, dood gevonden na een kinky seks-sessie. Het spoor is ook dood, want de moord is al een jaar oud. Morse, die met ziekteverlof is, weigert, ondanks de bulderende aansporingen van zijn superieur, weer aan het werk te gaan.

Maar hij gaat wel op onderzoek uit. En Lewis krijgt argwaan. Is Morse zo dwars omdat hij ziek is? Of heeft hij iets met de misdaad te maken? Van wie zijn de handboeien, waarmee de dode vrouw was vastgeketend? En wat betekent de liefdesbrief die hij vindt in een vergeten dossier?

Ik kan me voorstellen dat Dexter is opgehouden met zijn Morse-boeken, want uit 'The Remorseful Day' blijkt dat zijn stof was uitgeput. Te lang sleept het verhaal zich voort, pas aan het eind komen er een paar verrassingen die iets goedmaken.

Het mooiste wat ooit over tijdreizen is geschreven is van Ray Bradbury. Een toerist vertrapt in de oertijd een vlinder en ontdekt bij terugkomst in zijn eigen tijd dat de democratie is vervangen door een dictatuur. Bradbury deed het in een kort verhaal, Michael Chrichtons Timeline' is een dikke pil, maar het onderwerp is hetzelfde: mensen worden door de tijd geflitst. Alleen laat Bradbury de technologie voor wat hij is, terwijl Chrichton er vele bladzijden aan wijdt.

Een aantal travellers wordt in het Frankrijk van de 14de eeuw gedumpt en dat is mogelijk door de quantumtheorie, die onder andere veronderstelt dat er ontelbare parallelle werelden bestaan. Iemand in het boek, geen kleine jongen in de geleerdheid, zegt dat niemand de quantumtheorie echt begrijpt, dus wie ben ik om me te schamen? Ik kon over het algemeen van al die theorieën geen chocola maken en daardoor was de lectuur soms taaie kost.

Maar in Frankrijk is het al tournooien en zwaardgevechten wat de kloosterklok slaat. Onze toeristen worden van alle kanten belaagd, het is een wonder dat het grootste deel weer heelhuids bij ome Gordon in het laboratorium belandt.

Chrichton is beroemd om zijn blockbusters, die smakelijke stof vormen voor films: denk maar aan 'Jurassic Park'. In zijn soort is hij de beste, maar Timeline' is lang niet zijn beste boek.

Niet alleen is er een grote kans dat de lezer blijft steken in de technologische uiteenzettingen, hoe gedegen Chrichtons documentatie ook moge zijn, maar de achtervolgingen en gevechten in de middeleeuwen beginnen allengs te vervelen.