Oude onderwerpen in de recycling

Het oprukkende geweld in Nederland, de acceptatie van 'volkse' kunst door intellectuelen, de vraag hoever je kunt gaan om een kind te krijgen. De opiniebladen blinken deze week vooral uit in onderwerpen die een sterk déjà-vugevoel oproepen.

Dat de Nederlandse culturele elite naar de bioscopen rent om 'Zij gelooft in mij', de veelgeprezen documentaire over het leven van volkszanger André Hazes, te bekijken, ziet Elsevier als een teken dat artistieke en sociale grenzen verdwijnen. Dat de grens tussen high en low culture vervaagt is ongetwijfeld waar, maar de keren dat dit verschijnsel in de vaderlandse opiniebladen (HP/De Tijd!) is geconstateerd en beschreven zijn inmiddels niet meer te tellen.

Datzelfde gaat op voor het verhaal over ivf-bevruchting in Vrij Nederland onder de kop 'Waar ligt de grens?'. In dit geval is de 'al eerder gelezen'-factor echter minder storend, omdat dit vraagstuk actueel blijft. Prof. Bart Fauser, gynaecoloog in het Rotterdamse Dijkzigt-ziekenhuis, uit zijn twijfels bij zijn eigen vak. Over het invriezen van embryo's bijvoorbeeld. ,,De diepvries raakt voller en voller. De eigenaars van de embryo's verhuizen en laten geen adres achter. Kunnen wij ze weggooien?'' Fauser vraagt zich af of hij en zijn collega's hun huidige bezigheden in de toekomst zullen kunnen verantwoorden. ,,Ik denk steeds vaker van niet. En dat geeft me een onbehaaglijk gevoel.''

In dit blad ook een leuk interview met de jonge regisseur Eddy Terstall (o.a. 'Hufters en Hofdames'), maker van aanstekelijke feel good movies die zich steevast afspelen in de Amsterdamse Jordaan. Zijn nieuwste film is 'Rent a Friend' die deze week op het Filmfestival te Rotterdam in première gaat. Het moderne leven in de Randstad komt in de Nederlandse film merkwaardig weinig aan bod, vindt Terstall. ,,Voor mijn gevoel ging de Nederlandse film jarenlang alleen maar over gereformeerden in de Alblasserwaard. Nou, ik was zestien toen ik mijn eerste christen ontmoette, en ik dacht nog dat hij een grapje maakte ook.''

Hervormd Nederland heeft een nieuw 'gevaar voor onze kinderen' ondekt: 'Affluenza'. Deze term is afkomstig van de Amerikaanse psychologe Jessica O'Neill, en duidt op 'de psychische aandoening die veroorzaakt wordt door het besef voortdurend te beschikken over een onbeperkte hoeveelheid geld'. Een gevaar voor onze kinderen? Het percentage van het Nederlandse kroost dat werkelijk vanaf de geboorte al in de miljoenen zwemt is verwaarloosbaar.

Een reëler gevaar dat in hetzelfde artikel wordt geconstateerd, is dat veel ouders geen 'nee' meer (durven) zeggen tegen hun kinderen. ,,Je moet kinderen stenen op hun weg leggen. De weg is voor veel kinderen vaak te geasfalteerd'', meent emeritus-hoogleraar pedagogie en psychologie R. Lubbers. Aardig thema, maar waarom die rare 'affluenza' er met de haren bijgesleept?

'De Bemiddelaar' is niet alleen het onderwerp van een nieuw KRO-programma, maar ook van een artikel in HP/De Tijd. De mediator bemiddelt in conflicten die anders waarschijnlijk door de rechter beslecht zouden moeten worden. Het grote voordeel van mediation boven een rechtszaak is, volgens bemiddelaar Ali Hanekroot, dat een geslaagde bemiddeling geen verliezers kent. En de toverformule voor een geslaagde bemiddeling is volgens deze snelle jongen ,,E=K+A. De effectiviteit van de beslissing is de kwaliteit ervan plus de acceptatie.''

Een weekblad hoeft niet altijd even actueel te zijn, maar wie nu nog met een verhaal over de 'Ja zuster, nee zuster'-revival komt, zoals in De Groene Amsterdammer, heeft wel veel vertraging opgelopen. Meest in het oog springend in dit blad is verder een debat over agressie met onder anderen Jelle Kuiper, hoofdcommissaris van de Amsterdamde politie.