BBC Music Magazine vrolijk en veelzijdig

recensie 'Bryn is vergeleken met een leeuw, een berg, een beer, een kastje en een labrador retriever. Hij is duidelijk iets bijzonders.' Bryn, Bryn? Wie in hemelsnaam is Bryn?

De hoofdredacteur van BBC Music Magazine, Helen Wallace, gaat ervan uit dat haar lezers het wel weten. Haar hoofdredactionele commentaar besteedt ze bijna helemaal aan deze Bryn. Zonder eenmaal zijn achternaam te noemen.

En waarom ook niet? Wallace weet dat haar lezers Bryn Terfel, de Welshman die door het magazine 'Artiest van het jaar 2000' is gedoopt, heel goed kennen. Deze bas-bariton is bezig met een opvallende opera-carrière. En in Engeland durven ze gerust trots te zijn op een fellow-countryman die het in het buitenland heeft gemaakt. Binnenkort zingt Terfel Wagners 'Der Fliegende Hollünder' in Londen. In de rij voor kaartjes, adviseert Wallace haar lezers.

BBC Music Magazine is het maandelijkse klassieke-muziektijdschrift van de BBC. De link met de omroep is pas achterin het blad te merken. Daar staat het programma van de klassieke radiozender Radio 3. Voor het overige is BBC Music Magazine een gewoon tijdschrift met interviews, reportages, uitleg over componisten of composities en rubrieken met kleine berichten uit de wereld van de klassieke show-business.

BBC Music Magazine heeft één duidelijke boodschap: klassieke muziek is niet saai en serieus. Met een vrolijke toon, een grote hoeveelheid 'human interest' en een eenvoudige manier van schrijven over complexe zaken brengt de redactie een toegankelijk blad tot stand. Nergens komt een betweterige criticus aan het woord die de lezer wel eens zal vertellen wat er allemaal niet deugt aan deze of gene opname. Daarentegen lezen we wel het een en ander over de mens achter de artiest.

Zo weten we na lezing van het artikel over Bryn Terfel dat hij houdt van rugby (foto van Terfel in weinig flatteus rugby-tenue) en snooker. Maar over dit enfant terrible lezen wij ook serieuzere zaken, zoals wat zijn grote successen van het afgelopen jaar waren, waar hij nu mee bezig is en welke stemproblemen hij heeft gehad.

BBC Music Magazine heeft ook talloze kleine nieuwtjes over mensen uit de klassieke wereld. Onder de kop 'This Year's Lovers' (de geliefden van het jaar) schrijft het blad dat Roberto Alagna en Angela Gheorghiu in het Londense operahuis Covent Garden 'Roméo et Juliette' in de gelijknamige opera van Gounod zullen spelen en dat Jane Eaglen en Ben Heppner in Chicago 'Tristan und Isolde' zullen zijn.

Het musicologische gehalte van de stukken in het blad verschilt. De dirigenten Andrew Parrott en Helmuth Rilling krijgen ieder een hele pagina om uiteen te zetten of je een cantate van Bach met vier of met 24 zangers uit moet voeren.

Van een ander karakter is het verhaal dat componist en schrijver Anthony Payne schreef over Elgars tweede symfonie. Dat is niet bedoeld voor specialisten maar voor de geïnteresseerde lezer. Hij voegt er een cd-tip aan toe. Ook van violist Andrew Manze krijgt de beginnende luisteraar die zich wil verdiepen in Bach hulp bij de aanschaf van cd's.

Bach is het hoofdthema van dit januari-nummer, met onder andere een pelgrimstocht langs de plaatsen waar Bach woonde en verhalen over het leven van Bach en zijn invloed op andere componisten. Bij het blad zit ook een cd met vioolmuziek van Bach, uitgevoerd door Manze, Richard Egarr (klavecimbel) en Jaap ter Linden (viola da gamba).

Bijna de helft van het blad bestaat uit cd-recensies, concertaankondigingen en het programma van Radio 3. De recensenten bespreken de uitvoering, de geluidskwaliteit en noemen de prijscategorie van de cd's. Regelmatig wemelt het van de superlatieven (charmingly, perfectly, overwhelmingly beautiful) en wordt het hoogste aantal van vijf sterretjes uitgedeeld, zoals bij de cd met inventies en sinfonia's van Bach, uitgevoerd door Gustav Leonhardt. Maar Cecilia Bartoli moet het doen met slechts drie sterren voor haar Vivaldi Album. Al met al een prettig blad dat aanspreekt door de veelzijdige aanpak.