Teruggekeerde Ilse evenaart debuut

recensie Wat waren we twee jaar geleden allemaal opgewonden: meisje uit Almelo tekent contract in country-Mekka Nashville! De Nederlandse pers kon er geen genoeg van krijgen. Maar het Amerikaanse platenlabel besloot ondanks het overdonderende succes van de debuut-cd 'World Of Hurt' in Nederland (450000 stuks verkocht) dat Ilse Delange toch geen tweede Shania Twain kon worden.

En dus is Neerlands country-trots anno 2000 onder de pannen bij de Europese tak van de platenmaatschappij en is de inzet van Delange's tweede album LIVIN' ON LOVE (Warner 8573 85497 2) om vooral in Nederland goed te scoren.

Op basis van kwaliteit zal dat zeker moeten lukken, want 'Livin' On Love' is minstens zo'n goed album als het debuut. Verlost van de Amerikaanse hokjesgeest, selecteerde Ilse Delange een dozijn nieuwe songs die voor een veelzijdiger geluid zorgen dan de nummers op de eerste plaat. Stond 'World Of Hurt' nog grotendeels in het teken van de country, op 'Livin' On Love' put Delange uit de Americana in de breedste betekenis van het woord.

Blues, country, rock en folk komen allemaal voorbij in een reeks prettig in het gehoor liggende songs, waarbij Delange bij wijze van bonus ook nog eens laat horen niet alleen over een perfecte countrysnik te beschikken, maar ook in ruigere bluesrockcomposities vocaal heel goed uit de voeten te kunnen.

Rustige ballads als 'I Still Cry' en 'When You Put It Like That' worden ditmaal afgewisseld met swingende up-tempo nummers. Zo is 'Ride The Wind With Me' een pittig rocknummer, waarin Delange vocaal net zo rauw tekeergaat als Bonnie Raitt. En het titelnummer is een superaanstekelijke bluesswinger, waarbij je onmogelijk stil kunt blijven zitten. De Amerikanen weten niet wat ze missen, 'Livin' On Love' is gewoon een heerlijke hedendaagse Americana-plaat.