Zeventig Nederlandse liedjes die de vorige eeuw overleefden

recensie Co de Kloet en Leo Boudewijns hebben honderd liedjes geselecteerd die de vorige eeuw hebben getrotseerd. Denken zij. Gevreesd moet worden dat ze in een geval of dertig iets te overmoedig zijn geweest. Het betreft hier nummers die ik niet meteen zou kunnen meegalmen, zoals 'De Speelbal' van de Olympia Zusjes, 'Het bruidspaar' van Jules de Corte, 'Pastorie' van Seth Gaaikema, 'Banger hart' van Rob de Nijs of een lied als 'Dodenrit' van Drs. P., dat gewoon veel te lang is om als meezinger te overleven.

Ben ik een goede maat in dit geval? Ik heb ooit eens uitgerekend dat ik veel meer dan honderd liedjes compleet in m'n hoofd heb zitten, zeker duizend met het refrein en nog veel meer met voldoende fragmenten-kennis om desgevraagd mee te galmen op bruiloften en partijen. En dan ben ik toch ook op dit gebied een behoorlijk gemiddelde Nederlander.

De Kloet en Boudewijns hebben blijkbaar ook een beetje eer willen bewijzen aan schrijvers, componisten en zangers. En verder zijn ze afgegaan op de populariteit ooit. Is het interessant te weten of een liedje in de jaren dertig of zo een hit is geweest? De twee samenstellers hebben gepoogd het te achterhalen en mee te laten wegen. Maar of iets ooit een hit was, is oninteressant. Wordt het nu nog gezongen?, dát telt als je honderd liederen zoekt mee te nemen naar de volgende eeuw.

Zingend over de drempel op basis van de overige zeventig liedjes in dit boek, het had een mooie manifestatie kunnen worden. Tenminste, als de deelnemers ook nog een paar andere boeken bij de hand hadden gehouden, zoals 'Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben' en 'Toen wij van Rotterdam vertrokken' van Vic van de Reijt. Dan hadden ze tenminste ook 'Manuela' van Jacques Herb kunnen doen.

Zelf heb ik maar om vijf voor twaalf 'Mensen noem elkaar geen mietje' ingezet.