De rijken houden wel degelijk van de armen

In de Franse gevangenissen heerst een mensonterend regime, stellen 27 prominente (ex-) gevangenen in een J'accuse-achtige brief aan de verantwoordelijke minister, Elisabeth Guigou. De Nouvel Observateur drukt de brief af, en fotografeerde in een van 'swerelds bekendste gevangenissen, de Parijse Santé, gore toestanden die doen denken aan Rusland of Marokko. De brief is onder meer ondertekend door Bob Denard, die als huurling in Afrika toch menig kakkerlak is tegengekomen, en is een steunbetuiging aan de chef medische dienst van de Santé, die onlangs een boekje opendeed over de wantoestanden.

,,Mevrouw de minister, het is hoog tijd om te handelen, en wij doen u gaarne een paar suggesties'', staat in de brief. Het systeem gunt alleen rijken toegang tot ijskast, televisie en fatsoenlijk eten, schrijven deze witte-boordendelinquenten- nota bene allen gefortuneerd.

Businessweek plaatst kanttekeningen bij Amerika als rolmodel voor de global economy. Vooral dankzij de informatietechnologie en de impulsen daarvan op beurskoersen zag de gemiddelde Amerikaanse familie haar bezit stijgen van ruim 120000 gulden in 1995 tot 140000 in 1998. Maar de minima gingen er 20 procent op achteruit. De groei heeft in de VS, en nu ook al in Europa een groot tekort aan geschoolde arbeidskracht veroorzaakt. Daarom moet het Westen zoveel mogelijk goedgeschoolde Chinezen en Indiërs hierheen halen.

Hoe zouden ze daar in China en India over denken? Newsweek constateert ,,een groeiend anti-amerikanisme'' in de wereld. Oorzaak: Amerika's dominantie. Wat te doen? Doorgaan met ademhalen. ,,Degenen die Amerika haten, haten zichzelf.''

Time analyseert een 'enorme uitdaging'. Hoe moeten we de zegeningen van de informatie-technologie aan de man brengen bij die helft van de wereldbevolking, die moet rondkomen van ongeveer drie dollar per dag? ,,Aan alles wat nodig is om de IT-revolutie te voeden is erbarmelijk gebrek in de ontwikkelingslanden: telefoons, elektriciteit, betaalbare computers, alfabetisme. In Ethiopië kost een computer vijftien jaarinkomens.''

Haasje-over (leapfrog) is het steekwoord in het artikel; hopelijk kunnen ontwikkelingslanden een aantal fasen overslaan die het Westen wel moest doorlopen, om het IT-tijdperk haasjesgewijs te kunnen binnenspringen. Dat kan, meent Time, als het Westen beseft hoe belangrijk het is de kloof te dichten, en lokale regeringen helpt een verstandige politiek te voeren.

Zover zijn we met bijvoorbeeld Zimbabwe nog niet. Dat heeft zich in de oorlog om Congo gestort, en heeft zoveel geld verbruikt dat nu geld ontbreekt om benzine en diesel te importeren, bericht The Economist. Britse reserve-onderdelen voor Zimbabwe's gevechtsvliegtuigen gaan voor brandstof voor elektriciteitscentrales, tractors en trucs.

Der Spiegel hekelt dit roemloze einde aan de Britse ethische buitenland-politiek. Deze week besloten de Duitsers dat zij geen wapenexporten zullen toestaan aan landen die daarmee de mensenrechten onderdrukken. Net als Groot-Brittannië anderhalf jaar geleden dus beloofde.

Modeontwerper John Galliano kwam tijdens zijn dagelijks rondje joggen door Parijse parken op een lumineus idee. Vorige week wandelde de vrucht van zijn inspiratie op de Parijse catwalk: modellen in 'clochard-look', dat wil zeggen behangen met artistiek gerafelde vodden van zijde, stukken krant (de International Herald Tribune, we zijn dan wel clochards, maar niet van de straat), en parafernalia als lege flessen. ,,Een klap in het gezicht van de daklozen'', zo verwoordt een Franse sociaal werker de bezwaren tegen deze esthetiek. In de marge van hun verhalen over de kloof tussen arm en rijk besteden Time en Newsweek enige aandacht aan deze flirt van super-rijken met super-armen.

Wij houden wel degelijk van de armen. Daarom willen we ze graag arm houden.